ارزیابی راهبردهای بازیافت بتن مسلح در صنعت ساختمان با رویکرد اقتصاد چرخشی

صنعت ساختمان به عنوان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان پسماند در مقیاس جهانی، با چالش های زیست محیطی جدی روبرو است که فشاری مضاعف بر اکوسیستم ها وارد می کند. هدف از این مقاله، واکاوی راهبردهای بازیافت بتن مسلح در چارچوب اصول اقتصاد چرخشی و شناسایی شاخص های کلیدی اثرگذار بر مدیریت پایدار این پسماندها است. در این مطالعه با بررسی جامع ادبیات موضوع، مفاهیم بازیافت در سه سطح ارزش کاهی، حفظ ارزش و ارزش افزایی مورد تحلیل قرار گرفته و نقش جداسازی آرماتورها در بهبود عملکرد چرخه عمر مواد تبیین شده است. یافته های حاصل از مرور ادبیات پژوهش نشان می دهد که معیارهایی نظیر پتانسیل گرمایش جهانی، حفظ عملکرد مواد و قابلیت استفاده در محل، حیاتی ترین مولفه ها در تصمیم گیری های کلان این حوزه جهت گذار از مدل های خطی به سمت بستن چرخه مواد محسوب می شوند. همچنین، بررسی سناریوهای مختلف بازیافت شامل تولید بتن سازه ای جدید، استفاده در زیرسازی جاده ها، تولید قطعات پیش ساخته، تولید بتن غیرسازه ای جدید و مواد خام کوره سیمان، بیانگر آن است که تحقق اهداف کربن زدایی نیازمند شناسایی دقیق موانع فنی و لجستیکی است. این پژوهش با تجمیع دانش موجود، چارچوبی نظری برای درک بهتر اولویت های بازیافت ارائه می دهد که می تواند مبنای سیاست گذاری های توسعه پایدار در صنعت عمران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازیافت بتن مسلح ، اقتصاد چرخشی ، مدیریت ضایعات ساخت و تخریب ، پایداری زیست محیطی ، سنگدانه های بازیافتی