یک چارچوب نوین برای بهینه سازی توام تصمیمات موجودی و تعمیرات و نگهداری در سیستم های مهندسی دارای عدم قطعیت

در سیستم های مهندسی نوین، هماهنگی موثر میان برنامه ریزی تعمیرات و نگهداری و مدیریت موجودی قطعات یدکی نقش مهمی در افزایش قابلیت اطمینان سیستم و کاهش هزینه های عملیاتی دارد. این مسئله زمانی پیچیده تر می شود که قطعات یدکی دارای عمر محدود بوده و پارامترهای کلیدی نظیر تقاضا و زمان تحویل سفارش با عدم قطعیت همراه باشند. در این مقاله، یک چارچوب نوین بهینه سازی توام برای تعیین هم زمان سطح بهینه موجودی قطعات یدکی و دوره بهینه تعمیرات و نگهداری پیشگیرانه ارائه می شود. مدل پیشنهادی با در نظر گرفتن تقاضای تصادفی، زمان تحویل تصادفی و فسادپذیری قطعات، به صورت یک مسئله حداقل سازی هزینه کل فرموله شده و خاصیت محدب بودن آن امکان دستیابی کارا به جواب بهینه را فراهم می کند. به منظور اعتبارسنجی مدل، یک مطالعه موردی واقعی در حوزه سیستم های پرداخت الکترونیک مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج عددی نشان می دهد که سیاست پیشنهادی می تواند منجر به کاهش بیش از ۵۵ درصدی هزینه های کل سیستم در مقایسه با سیاست های فعلی شود. همچنین تحلیل حساسیت بیانگر تاثیر قابل توجه عدم قطعیت زمان تحویل بر تصمیمات بهینه مهندسی است. چارچوب ارائه شده می تواند به عنوان ابزاری عملی برای تصمیم گیری در سیستم های مهندسی مدرن مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی توام ، تعمیرات و نگهداری ، مدیریت موجودی ، عدم قطعیت ، سیستم های مهندسی