تاثیر محیط های یادگیری هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی بر پرورش هوش اخلاقی و عملکرد تحصیلی

تحولات سریع فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، موجب دگرگونی بنیادین در نظام های آموزشی شده و زمینه شکل گیری محیط های یادگیری هوشمند را فراهم آورده است. این محیط ها با بهره گیری از الگوریتم های پیشرفته، یادگیری ماشین و تحلیل داده ها، امکان شخصی سازی فرآیند آموزش، ارتقای تعامل یادگیرندگان و بهبود کیفیت یادگیری را فراهم می کنند. در کنار توجه به پیامدهای شناختی و تحصیلی این محیط ها، بررسی آثار تربیتی و اخلاقی آن ها، به ویژه در زمینه پرورش هوش اخلاقی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هوش اخلاقی به عنوان توانایی تشخیص درست از نادرست و عمل مبتنی بر اصول اخلاقی، نقشی اساسی در رشد همه جانبه فراگیران و شکل گیری رفتارهای مسئولانه و اجتماعی ایفا می کند. هدف این مقاله مروری، بررسی و تحلیل پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با تاثیر محیط های یادگیری هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی بر پرورش هوش اخلاقی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. بدین منظور، مطالعات انجام شده در حوزه فناوری آموزشی، روان شناسی تربیتی و اخلاق آموزشی مورد بررسی قرار گرفته و یافته های آن ها به صورت تحلیلی جمع بندی شده است. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که محیط های یادگیری هوشمند، از طریق افزایش انگیزش، تعامل فعال، بازخورد فوری و یادگیری شخصی سازی شده، تاثیر مثبتی بر عملکرد تحصیلی فراگیران دارند. همچنین، در صورت طراحی آگاهانه و اخلاق محور، این محیط ها می توانند زمینه تقویت مسئولیت پذیری، خودتنظیمی، همدلی و تصمیم گیری اخلاقی را فراهم آورند. در مجموع، یافته ها بر ضرورت توجه هم زمان به ابعاد فناورانه، آموزشی و اخلاقی در طراحی و اجرای محیط های یادگیری هوشمند تاکید دارند تا علاوه بر ارتقای عملکرد تحصیلی، رشد اخلاقی فراگیران نیز تضمین شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ، دانشگاه ، یادگیری ، هوش اخلاقی