سیستم های ایجاد ترس در بازی های ویدیویی مروری بر تکنیک ها، تاثیرات روان شناختی و چالش های طراحی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی ساختارها و کارکردهای سیستم های ترس در بازی های ویدیویی، به مرور نظام مند ۱۸ مطالعه منتخب در این حوزه می پردازد. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل محتوای متون تخصصی و دسته بندی مکانیک ها، فناوری ها و سازوکارهای روان شناختی است که طراحان برای مهندسی وحشت و نگهداری تنش در بازیکن به کار می برند. یافته های حاصل از بررسی متون نشان داد که اکوسیستم ترس در بازی های مدرن فراتر از طراحی هنری بوده و بر چهار بعد اصلی استوار است: مدل های نظری و طبقه بندی طیف ترس، مکانیک های گیم پلی مبتنی بر سلب عاملیت و محدودسازی اطلاعات، فناوری های تطبیقی نوین شامل هوش مصنوعی و واقعیت مجازی و تاثیرات سایکوفیزیولوژیک بر سیستم عصبی بازیکن. تحلیل ها حاکی از آن است که کارآمدترین سیستم ها آن هایی هستند که با ایجاد تعادل دقیق میان «تهدید ادراک شده» و «احساس ایمنی کنترل شده» نوسانات سینوسی در سطح اضطراب ایجاد کرده و قوه تخیل بازیکن را فعال می کنند. در نهایت نتیجه گیری می شود که چشم انداز آینده این صنعت به سمت توسعه سیستم های هوشمند تطبیقی و زیست بازخورد است که تجربه وحشت را بر اساس پروفایل روانی و فیزیولوژیک لحظه ای بازیکن شخصی سازی می کنند؛ درک این مکانیزم ها برای طراحان بازی و پژوهشگران روان شناسی شناختی حائز اهمیت است.

کلیدواژه ها:

سیستم های ترس ، بازی های ویدیویی ، مکانیک های سلب قدرت ، واقعیت مجازی ، هوش مصنوعی تطبیقی