بررسی میزان تاثیر آسیب های عاطفی و جسمانی در کودکی بر نوع سبک دلبستگی اضطرابی- دوسوگرا و سلامت روان در دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه آسیب های عاطفی و جسمانی در دوران کودکی بر سبک دلبستگی اضطرابی- دوسوگرا و سلامت روان بوده است. این مطالعه به روش توصیفی–همبستگی انجام شد و ۱۲۵ نفر از دانشجوبان به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تجارب دوران کودکی برنستاین و همکاران (CTQ )، پرسشنامه دلبستگی کولینز و رید(RAAS) و پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (GHQ) استفاده شد. داده ها با روش همبستگی پیرسون و رگرسیون توسط نرم افزار SPSS-۲۷ تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین آسیب های عاطفی و جسمانی در دوران کودکی و سبک دلبستگی اضطرابی-دوسوگرا رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در واقع هرچه شدت تجارب آسیب زا در کودکی بیشتر باشد، فرد در بزرگسالی ترس و اضطراب بیشتری از رهاشدگی در روابط و نیاز شدید به نزدیکی تجربه می کند. همچنین بین آسیب های دوران کودکی و سلامت روان رابطه منفی و معناداری مشاهده شد؛ به این معنا که سابقه سوءرفتار هیجانی یا تنبیه بدنی در کودکی با نشانه های جسمانی بیشتر، اضطراب بالاتر، اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی شدیدتر در بزرگسالی همراه است

کلیدواژه ها:

آسیب های عاطفی و جسمانی در دوران کودکی ، سبک دلبستگی دوسوگرا- اضطرابی ، سلامت روان ، دانشجویان