بررسی اثربخشی خانواده درمانی شناختی رفتاری بر پرخاشگری و اضطراب کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی

اختلال کمبود توجه/بیش فعالی با علائم تداوم و مختل کننده بی توجهی نامتناسب با سن ، بیش فعالی و تکانشگری مشخص می شود. این اختلال یکی از شایع ترین اختلالات دوران کودکی با شیوع جهانی حدود ۷ درصد است. مشکلات این کودکان در بخش قابل توجهی از موارد تا بزرگسالی باقی می مانند و با نتایج ضعیف تحصیلی، شغلی و اجتماعی همراه هستند. هدف این مطالعه بررسی بررسی اثربخشی خانواده درمانی شناختی رفتاری بر پرخاشگری و اضطراب کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه ما شامل کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی مراجعه کننده به مراکز روانپزشکی و روانشناختی شهر یزد بود که از طریق روش در دسترس، ۳۰ نفر کودک ۹ تا ۱۱ ساله دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی را انتخاب شدند و سپس از طریق گمارش تصادفی ۱۵ نفر را در گروه مداخله و ۱۵ نفر را در گروه کنترل تصادفی قرار گرفتند. بعد نمونه ها را توسط پرسشنامه پرخاشگری ویلیامز (۱۹۹۶) و پرسشنامه اضطراب اسپنس نسخه کودکان (۱۹۹۷) مورد ارزیابی قرار دادیم. سپس ۸ جلسه خانواده درمانی شناختی رفتاری گروهی روی افراد گروه مداخله انجام گرفت. گروه کنترل درمانی را دریافت نکرد. سپس از هر دو گروه (کنترل و آزمایش) مجددا پرسشنامه ها پاسخ داده شد و داده ها به وسیله آزمون استنباطی تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل و ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که خانواده درمانی شناختی رفتاری گروهی بر پرخاشگری و اضطراب کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی به طور معناداری موثر است( ۰۵/۰P<). نتایج این پژوهش نشان می دهد که می توان از خانواده درمانی شناختی رفتاری گروهی برای پرخاشگری و اضطراب کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

خانواده درمانی شناختی رفتاری ، پرخاشگری ، اضطراب ، اختلال نقص توجه/ بیش فعالی