نقش میانجی باورهای انگیزشی در رابطه بین سبک های یادگیری با تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف نقش میانجی باورهای انگیزشی در رابطه بین سبک های یادگیری با تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر همبستگی و از نوع تحلیل مسیر (مدل یابی معادلات ساختاری) است. جامعه آماری پژوهش تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند؛ و نمونه پژوهش شامل ۲۲۰ نفر که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده بودند. پرسشنامه هایی که جهت جمع آوری اطلاعات از گروه نمونه در نظر گرفته شدند عبارت بودند از: پرسشنامه سبک یادگیری کلب (LSI ۲) (۱۹۷۱)، مقیاس ارزیابی تعلل ورزی (PASS) (۱۹۸۴)، پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری (MSLQ) (۱۹۹۱). برای تحلیل آماری داده ها از همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد. نتایج نشان داد سبک های یادگیری هم به طور مستقیم و هم غیر مستقیم از طریق باورهای انگیزشی بر تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان اثر دارد. بطور کلی با توجه به نتایج می توان گفت که باورهای انگیزشی در رابطه بین سبک های یادگیری با تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

باورهای انگیزشی ، سبک های یادگیری ، تعلل ورزی تحصیلی.