بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

دلبستگی یکی از مهم ترین عوامل موثر بر رشد هیجانی، اجتماعی و شناختی کودکان است که می تواند بر جنبه های مختلف زندگی آنان از جمله عملکرد تحصیلی تاثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و با روش کتابخانه ای است. داده های مورد نیاز از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها و منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوا بررسی شدند.یافته های پژوهش نشان داد که دانش آموزان دارای سبک دلبستگی ایمن معمولا از اعتمادبه نفس، خودکارآمدی، انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی بیشتری برخوردار بوده و عملکرد تحصیلی مطلوب تری نسبت به همسالان خود دارند. همچنین نتایج مطالعات بیانگر آن است که سبک های دلبستگی ناایمن، به ویژه سبک های اجتنابی و دوسوگرا، با اضطراب، کاهش تمرکز، ضعف در روابط اجتماعی و افت عملکرد تحصیلی ارتباط دارند. بررسی منابع نشان داد که محیط خانوادگی حمایتگر و روابط عاطفی مثبت والدین با فرزندان در شکل گیری دلبستگی ایمن و بهبود پیشرفت تحصیلی نقش موثری ایفا می کند.در مجموع، نتایج پژوهش حاکی از آن است که سبک های دلبستگی از عوامل مهم موثر بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی هستند و توجه به ابعاد عاطفی و روان شناختی در کنار عوامل آموزشی می تواند زمینه ارتقای موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ، سبک های دلبستگی ، دلبستگی ایمن ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی