تاثیر رهبری تحول آفرین بر توسعه سازمانی با تاکید بر نقش میانجی فرهنگ سازمانی مقایسه سازمان های دولتی و شرکت های خصوصی استان گلستان در سال ۱۴۰۴

هدف از این پژوهش، تبیین تاثیر سبک رهبری تحول آفرین بر توسعه سازمانی در سازمان های دولتی و شرکت های بخش خصوصی استان گلستان با در نظر گرفتن نقش میانجی فرهنگ سازمانی در سال ۱۴۰۴ بوده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی–توسعه ای و از نظر ماهیت و روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی به شمار می رود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه مدیران میانی و ارشد و نیز کارشناسان خبره شاغل در دستگاه های اجرایی استان گلستان و همچنین شرکتهای فعال بخش خصوصی در این استان تشکیل می دهند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و با بهره گیری از فرمول کوکران، تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار اصلی گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد رهبری تحول آفرین، پرسشنامه توسعه سازمانی و پرسشنامه فرهنگ سازمانی بود که پس از تایید روایی محتوایی و سازه و نیز محاسبه پایایی ترکیبی و ضریب آلفای کرونباخ (با مقدار بالای ۰.۸ برای تمامی سازه ها) در میان نمونه توزیع و جمع آوری گردید. یافته های حاصل از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی نشان داد که رهبری تحول آفرین تاثیر مستقیم، مثبت و معناداری بر توسعه سازمانی در هر دو بخش دولتی و خصوصی دارد. افزون بر این، نتایج حاکی از آن بود که فرهنگ سازمانی نقش میانجی جزئی را در ارتباط میان این دو متغیر ایفا می کند. همچنین، یافته های آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که شدت تاثیر رهبری تحول آفرین بر توسعه سازمانی در بخش خصوصی به طور معناداری بیشتر از بخش دولتی است. به طور کلی، نتایج این پژوهش بر لزوم سرمایه گذاری بر روی توسعه مهارت های رهبری تحول آفرین و نیز توجه توامان به تحول در لایه های فرهنگی سازمان ها به منظور دستیابی به توسعه سازمانی پایدار تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، توسعه سازمانی ، فرهنگ سازمانی ، بخش خصوصی ، سازمان های دولتی