بررسی نقش مدیریت شهری تهران در بازسازی هویت جمعی و انسجام اجتماعی پس از بحران جنگ

بحران های ناشی از جنگ علاوه بر خسارت های فیزیکی و اقتصادی، پیامدهای عمیقی بر ابعاد اجتماعی، فرهنگی و روانی جوامع شهری برجای می گذارند و می توانند موجب تضعیف هویت جمعی، کاهش سرمایه اجتماعی و اختلال در انسجام اجتماعی شوند. در این میان، مدیریت شهری به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای محلی، نقشی اساسی در بازسازی ساختارهای اجتماعی، تقویت حس تعلق شهروندان و احیای همبستگی اجتماعی ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت شهری تهران در بازسازی هویت جمعی و ارتقای انسجام اجتماعی پس از بحران جنگ و تبیین راهبردها و ظرفیت های موجود در این زمینه است.روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعه و بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی، گزارش های سازمانی، اسناد مدیریت شهری و تجربیات داخلی و خارجی مرتبط با بازسازی اجتماعی پس از بحران انجام شده است. داده های گردآوری شده از طریق تحلیل محتوای منابع معتبر مورد بررسی قرار گرفتند تا مهم ترین ابعاد و مولفه های نقش مدیریت شهری در فرآیند بازسازی اجتماعی شناسایی شود.یافته های پژوهش نشان داد که مدیریت شهری تهران از طریق توسعه فضاهای عمومی، بازآفرینی شهری، مشارکت دادن شهروندان در فرآیندهای تصمیم گیری، حمایت از فعالیت های فرهنگی و اجتماعی، تقویت شبکه های محلی، ارائه خدمات اجتماعی و روانی و حفظ نمادها و ارزش های مشترک شهری می تواند نقش موثری در بازسازی هویت جمعی و افزایش انسجام اجتماعی ایفا کند. همچنین نتایج حاکی از آن است که توجه به عدالت فضایی، شفافیت مدیریتی، مشارکت اجتماعی و تقویت سرمایه اجتماعی از مهم ترین عوامل موفقیت برنامه های بازسازی پس از بحران محسوب می شوند.نتیجه گیری پژوهش بیانگر آن است که بازسازی پس از جنگ نباید صرفا به بازسازی کالبدی شهر محدود شود، بلکه بازسازی اجتماعی و فرهنگی باید به عنوان یکی از اولویت های اصلی مدیریت شهری مورد توجه قرار گیرد. مدیریت شهری تهران با اتخاذ رویکردی مشارکت محور، اجتماع محور و مبتنی بر تاب آوری شهری می تواند زمینه احیای هویت جمعی، افزایش اعتماد عمومی و تقویت انسجام اجتماعی را فراهم سازد و در نهایت به بازگشت پایداری و کیفیت زندگی در جامعه شهری کمک کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، تهران ، هویت جمعی ، انسجام اجتماعی ، بازسازی اجتماعی ، بحران جنگ ، تاب آوری شهری