بررسی پتانسیل آب زیرزمینی دشت الشتر با استفاده از مدل توابع شاهد

دسترسی به آبهای زیرزمینی به منزله ی یک منبع پویای طبیعی، محدود بوده و به دلیل نوسانات، اندازه گیری زمانی و مکانی آن مشکل و انسان قادر به مشاهده ی مستقیم آنها نبوده است. یکی از راهکارهای مدیریتی منابع آب، شناسایی مناطق آبی با پتانسیل های مختلف و بهره برداری از آنها با توجه به ظرفیت شان می باشد. بخاطر کارآیی سیستم اطلاعات جغرافیایی از این ابزار در تهیه انواع مدل های مربوط به آب های زیرزمینی استفاده می شود. برای این منظور از نقشه های شیب، تراکم آبراهه ها، زمین شناسی، ژئومورفولوژی و نوع خاک استفاده می گردد. هدف از انجام این پژوهش، شناسایی مناطق با پتانسیل مختلف آبهای زیرزمینی در محدوده دشت الشتر در استان لرستان به کمک مدل توابع شاهد می باشد. این تحقیق با حداقل اطلاعات یک منطقه نظیر پارامترهای هیدروژئولوژیکی انجام گرفت که در روش های اجرایی و عملیاتی بسیار پر هزینه و زمان بر است. در این پژوهش، به منظور تطبیق نتایج با واقعیت بیرونی، نقشه ی پتانسیل آبهای زیرزمینی با داده های مربوط به چاه های مختلف موجود در محدوده ی مورد مطالعه، مقایسه شد و برای ارزیابی مدل از سطح زیر منحنی مربوط به منحنی ROC استفاده شد. هر چه سطح زیرمنحنی بیشتر باشد دقت مدل بیشتر است که میزان آن بین ۵/۰تا ۱ متغیر می باشد. در این تحقیق سطح زیر منحنی ۹۷۳/۰ بدست آمد که بیانگر توانایی بالای این مدل می باشد. بنابراین، روش مورد استفاده (تئوری دمپستر_شیفر) به عنوان مدل مناسب برای چنین مناطقی معرفی می گردد و کاربرد آن در مناطقی که شرایط مشابهی با منطقه مورد مطالعه دارند، پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مدل توابع شاهد ، آب زیرزمینی ، دشت الشتر ، سامانه اطلاعات جغرافیایی