اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش دلزدگی زناشویی و تعارضات زناشویی و افزایش صمیمیت زناشویی در زوجین مراجعه کننده به مرکز کاهش طلاق سازمان بهزیستی شهر اصفهان

زمینه و هدف: تعارضات زناشویی حل نشده، دلزدگی عاطفی تدریجی و کاهش صمیمیت بین زوجین از مهم ترین عوامل موثر در فروپاشی خانواده ها محسوب می شوند. استان اصفهان به عنوان یکی از کلان شهرهای کشور، در زمره استان هایی قرار دارد که نرخ طلاق در آنها بالاتر از میانگین کشوری گزارش شده است. زوج درمانی هیجان مدار با تمرکز بر هیجانات بنیادین و الگوهای تعاملی منفی، به دنبال بازسازی پیوندهای عاطفی ایمن بین زوجین است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش دلزدگی زناشویی و تعارضات زناشویی و افزایش صمیمیت زناشویی در زوجین مراجعه کننده به مرکز کاهش طلاق سازمان بهزیستی شهر اصفهان انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مرکز کاهش طلاق سازمان بهزیستی شهر اصفهان در بازه زمانی سه ماهه دوم سال ۱۴۰۵ بود. از میان زوجین واجد شرایط، ۳۰ زوج (۶۰ نفر) به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه ۱۵ زوجی (۳۰ نفر در گروه آزمایش و ۳۰ نفر در گروه کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ده جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت هفته ای یک جلسه تحت مداخله زوج درمانی هیجان مدار قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار ماند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه دلزدگی زناشویی پاینز (۱۹۹۶)، پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی، براتی و بوستانی پور (۱۳۷۹) و پرسشنامه صمیمیت زناشویی واکر و تامپسون (۱۹۸۳) بود که روایی و پایایی آنها در جامعه ایرانی تایید شده است. داده ها با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه ۲۷ و به روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره تحلیل شدند.