معماری یادگیری در شرایط بحران: راهبردهای مدیریت هوشمند کلاس های مجازی

هدف این پژوهش تبیین «معماری یادگیری» در شرایط بحران و ارائه راهبردهای کارآمد برای مدیریت هوشمند کلاس های مجازی است. با گسترش شرایط خاص نظیر همه گیری ها، بحران های طبیعی، مسائل امنیتی و محدودیت های حضوری، ضرورت بازاندیشی در طراحی و مدیریت فرایند یاددهی–یادگیری در بسترهای مجازی بیش از پیش احساس می شود. در این مطالعه با بهره گیری از رویکرد توصیفی–تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات پژوهش، ابتدا ابعاد معماری یادگیری در شرایط بحران شامل طراحی هدفمند محتوا، سازمان دهی تعاملات، نظام حمایت یادگیرنده، زیرساخت های فناورانه و سازوکارهای ارزشیابی تداومی تبیین می شود. سپس با اتکا بر اصول یادگیری ترکیبی، یادگیری خودراهبر و سواد دیجیتال معلمان، مجموعه ای از راهبردهای مدیریت هوشمند کلاس های مجازی در سه سطح «طراحی آموزشی»، «فرایند اجرا» و «پایش و بهبود مستمر» ارائه می گردد. یافته ها نشان می دهد که موفقیت در مدیریت یادگیری دانش آموزان در شرایط بحران، بیش از آن که وابسته به ابزارهای فناوری باشد، متکی بر معماری منعطف، داده محور و انسان محور فرایند یادگیری است؛ معماری ای که در آن معلم نقش تسهیل گر، راهنما و طراح یادگیری را بر عهده گرفته و با استفاده از داده های یادگیری، بازخورد هوشمند، شخصی سازی محتوا و تقویت ارتباط عاطفی، از افت تحصیلی، گسست یادگیری و فرسودگی روانی دانش آموزان پیشگیری می کند. بر این اساس، مقاله حاضر ضمن معرفی مولفه های کلیدی معماری یادگیری در شرایط بحران، پیشنهادهایی برای بازطراحی برنامه های تربیت معلم، ارتقای مهارت های حرفه ای معلمان و توسعه سیاست های حمایتی در سطح مدرسه و نظام آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معماری یادگیری ، مدیریت یادگیری ، شرایط بحران ، آموزش مجازی ، کلاس های مجازی ، مدیریت هوشمند ، یادگیری ترکیبی ، خودراهبری یادگیری ، سواد دیجیتال معلم ، تداوم آموزشی.