مدیریت منابع انسانی و توسعه شایستگی در سازمان های شهری

گسترش روزافزون شهرنشینی، تغییرات شگرف دموگرافیک و ظهور پارادایم شهرهای هوشمند در هزاره سوم، سازمان های متولی مدیریت شهری را با چالش ها و مقتضیات نوینی مواجه ساخته است که پاسخگویی به آن ها نیازمند تحول بنیادین در ساختارهای سرمایه انسانی است. هدف از مقاله مروری حاضر، تبیین و تحلیل جامع سازوکارهای مدیریت منابع انسانی و الگوهای توسعه شایستگی در سازمان های شهری (به ویژه شهرداری ها) با تمرکز بر پویایی های ناشی از مهاجرت های درون سرزمینی و گذار به سوی حکمرانی هوشمند شهری است. این پژوهش با روش کتابخانه ای و تحلیلی، به واکاوی متون نظری و یافته های تجربی پرداخته و تلاش کرده است تا ابعاد مختلف شایستگی های حرفه ای، ادراکی و فناورانه مدیران و کارکنان شهری را کالبدشکافی نماید. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که سیستم های سنتی و وظیفه گرای مدیریت منابع انسانی دیگر توانایی رویارویی با پیچیدگی های کلان شهرها را ندارند و اتخاذ رویکرد مدیریت مبتنی بر شایستگی، عاملی حیاتی برای ارتقای بهره وری و اثربخشی خدمات عمومی است. توسعه این شایستگی ها در بستر شهرهای هوشمند نیازمند بازطراحی فرآیندهای جانشین پروری، مدیریت استعداد و آموزش های مبتنی بر نوآوری است تا سازمان های شهری بتوانند در برابر بحران ها و شوک های محیطی تاب آوری لازم را داشته باشند. در نهایت، تدوین الگوهای بومی شایستگی مدیران با لحاظ کردن تفاوت های فرهنگی، ساختاری و اقتصادی شهرها به عنوان یک استراتژی کلیدی برای تحقق توسعه پایدار شهری و بهبود کیفیت زندگی شهروندان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، توسعه شایستگی ، سازمان های شهری ، شهرهای هوشمند ، شهرداری ها.