تاثیر روش های نوین آموزش بر رشد شناختی و اجتماعی کودکان دوزبانه

این پژوهش مروری با هدف بررسی تاثیر روش های نوین آموزشی بر رشد مهارت های شناختی و مهارت های اجتماعی (مانند همدلی، همکاری و مهارت های ارتباطی) در کودکان دوزبانه دوره ابتدایی انجام شد.این مطالعه به روش مرور سیستماتیک و با تحلیل محتوای کیفی انجام گرفت. داده ها از چند منبع معتبر علمی منتشر شده در بازه زمانی ۱۰ سال گردآوری شدند. معیارهای ورود شامل مطالعات تجربی، نیمه تجربی و مروری بود که مستقیما به روش های نوین آموزش و کودکان دوزبانه پرداخته بودند.نتایج نشان داد که روش های نوین آموزشی تاثیر مثبت و معناداری بر هر دو بعد شناختی و اجتماعی دارند. از نظر شناختی، این روش ها با درگیر کردن فعالانه کودک، ظرفیت حافظه کاری و توجه او را تقویت کرده و از «بار شناختی» ناشی از دوزبانی می کاهند. از نظر اجتماعی، روش های مشارکتی و بازی محور، فرصت های تعاملی را افزایش داده و مهارت های همدلی و حل تعارض را در کودکان دوزبانه پرورش می دهند. همچنین، یافته ها نشان داد که بومی سازی محتوا و استفاده از فناوری های تعاملی، انگیزه و اعتمادبه نفس کودکان را به طور چشمگیری افزایش می دهد.به کارگیری روش های نوین آموزشی نه تنها یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای تحقق پتانسیل های بالقوه کودکان دوزبانه است. این روش ها با ایجاد محیطی پویا و حمایتگر، شکاف بین رشد زبانی و رشد اجتماعی-شناختی را کاهش داده و به آموزش عادلانه تر کمک می کنند. پیشنهاد می شود معلمان و سیاست گذاران آموزشی با تمرکز بر خلاقیت و تعامل، این روش ها را در برنامه درسی گنجانند.

کلیدواژه ها:

روش های نوین آموزش ، کودکان دوزبانه ، رشد شناختی ، رشد اجتماعی