نقش فناوری های آموزشی (نرم افزارها و بازی های دیجیتال) در آموزش کودکان دوزبانه دوره ابتدایی

این پژوهش مروری با هدف بررسی نقش فناوری های آموزشی (نرم افزارهای تعاملی و بازی های دیجیتال) در ارتقای مهارت های زبانی و شناختی کودکان دوزبانه دوره ابتدایی انجام شد. تمرکز اصلی بر بررسی تاثیر این ابزارها بر رشد واژگان، گرامر، انگیزه، کاهش اضطراب و تقویت مهارت های اجرایی مغز بود. این مطالعه به روش مرور سیستماتیک (Systematic Review) و با تحلیل محتوای کیفی انجام شد. داده ها از ۵۰ منبع معتبر (۲۵ منبع فارسی و ۲۵ منبع انگلیسی) منتشر شده در بازه زمانی ۱۰ سال اخیر (۲۰۱۴–۲۰۲۴) گردآوری و با استفاده از روش های تحلیل محتوای موضوعی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تمام فرضیه های پژوهش مورد تایید قرار گرفتند. استفاده از فناوری های آموزشی منجر به رشد معنادار دایره واژگان و تسلط گرامری شد. همچنین، بازی های دیجیتال با ایجاد محیطی جذاب و کم استرس، انگیزه درونی کودکان را افزایش داده و اضطراب زبانی را کاهش دادند. یافته ها حاکی از آن بود که تلفیق این ابزارها، مهارت های اجرایی مغز (مانند توجه انتخابی و انعطاف پذیری) را تقویت می کند. فناوری های آموزشی ابزاری قدرتمند و ضروری برای تحقق عدالت آموزشی در کلاس های دوزبانه هستند. با این حال، موفقیت آن ها منوط به طراحی بومی، آموزش معلمان و تداوم در استفاده است. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با تمرکز بر نیازهای خاص کودکان دوزبانه و فرهنگ ایرانی، به توسعه و گسترش این فناوری ها بپردازند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، کودکان دوزبانه ، بازی های دیجیتال ، مهارت های زبانی