از تئوری خودتعیین گری تا عمل: مروری بر راهکارهای افزایش انگیزه درونی در محیط های مجازی یادگیری

پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال و به ویژه همه گیری کووید-۱۹، آموزش مجازی را از یک گزینه مکمل به یک ضرورت جهانی تبدیل کرد. با این حال، یکی از چالش های اساسی که در محیط های یادگیری مجازی مشاهده شد، کاهش چشمگیر انگیزه درونی زبان آموزان در مقایسه با محیط های حضوری بود. تئوری خودتعیین گری که توسط ادوارد دسی و ریچارد رایان (۱۹۸۵) مطرح گردید، به عنوان یکی از تاثیرگذارترین چارچوب های نظری برای تبیین و ارتقای انگیزه درونی مورد استفاده قرار گرفت. این نظریه سه نیاز روان شناختی بنیادین را به عنوان پیش بینی کننده های اصلی انگیزه درونی معرفی می کند: خودمختاری، شایستگی و ارتباط. در این مقاله مروری کتابخانه ای، پژوهش های انجام شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ بررسی و تحلیل شد و راهکارهای عملی برای ارضای این سه نیاز در محیط های یادگیری مجازی استخراج گردید. یافته ها نشان داد که استفاده از عناصر بازی وارسازی، ارائه بازخورد سازنده و به موقع، ایجاد فرصت های انتخاب برای یادگیرنده، طراحی فعالیت های گروهی همیارانه و تقویت حضور اجتماعی مدرس، از موثرترین راهکارها برای افزایش انگیزه درونی بودند. در پایان، مدلی عملیاتی برای طراحان آموزشی و معلمان مجازی ارائه شد و مهم ترین شکاف های پژوهشی موجود برای تحقیقات آتی معرفی گردید.

کلیدواژه ها:

تئوری خودتعیین گری ، انگیزه درونی ، یادگیری مجازی ، خودمختاری ، شایستگی ، ارتباط ، طراحی آموزشی.