کاربرد هوش مصنوعی در پیش بینی مشکلات رفتاری کودکان بر اساس تعامل مادر-کودک و ابراز هیجانی مادر

این پژوهش با هدف توسعه و ارزیابی یک مدل مبتنی بر هوش مصنوعی برای پیش بینی اختلالات رفتاری کودکان بر اساس تعامل مادر–کودک و ابراز هیجانی مادر انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد، مشاهده و فیلم برداری گردآوری و پس از آماده سازی و پیش پردازش، در مدل های شبکه عصبی مصنوعی (ANN)، ماشین بردار پشتیبان (SVM)، درخت تصمیم و جنگل تصادفی مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تعامل مادر–کودک و ابراز هیجانی مادر با مشکلات رفتاری کودکان رابطه معناداری دارند؛ به طوری که ضرایب همبستگی به ترتیب ۰/۵۸ و ۰/۶۳ گزارش شد. همچنین، مدل های یادگیری ماشین توانستند عملکردی مناسب در پیش بینی این اختلالات ارائه دهند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از رویکردهای مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند ابزاری کارآمد برای شناسایی زودهنگام خطر بروز مشکلات رفتاری در کودکان باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اختلالات رفتاری کودک ، تعامل مادر–کودک ، ابراز هیجانی مادر ، یادگیری ماشین.