بازآفرینی نظام تعلیم و تربیت در پرتو هوش مصنوعی: ظرفیت ها، پیامدها و الزامات تحول آموزشی

تحول دیجیتال در دهه اخیر، ساختارهای آموزشی را وارد مرحله ای تازه کرده است که در آن هوش مصنوعی به عنوان یکی از موثرترین فناوری های نوین، نقش تعیین کننده ای در بازتعریف فرایندهای یاددهی و یادگیری دارد. این پژوهش با تمرکز بر ظرفیت ها و پیامدهای این فناوری در نظام تعلیم و تربیت، به بررسی ابعاد مختلف تغییرات آموزشی از جمله شخصی سازی یادگیری، تغییر نقش معلمان، بهبود نظام ارزشیابی و همچنین چالش های اخلاقی و ساختاری می پردازد. نتایج نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی می تواند کیفیت آموزش را به طور قابل توجهی ارتقا دهد، اما تحقق این امر مستلزم توجه به زیرساخت ها، توانمندسازی نیروی انسانی و تدوین چارچوب های اخلاقی دقیق است. در مجموع، این تحول بیش از آنکه صرفا فناورانه باشد، ماهیتی فرهنگی و ساختاری دارد که نیازمند بازنگری عمیق در رویکردهای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تحول آموزشی ، تعلیم و تربیت ، یادگیری شخصی سازی شده ، نظام آموزشی ، عدالت آموزشی.