بازنمایی ساختارهای تعاملی یادگیری در کلاس درس با رویکرد تحلیل شبکه اجتماعی و هوش مصنوعی

محیط کلاس درس صرفا فضایی برای انتقال دانش نیست، بلکه بستری اجتماعی است که در آن یادگیری در نتیجه تعاملات پیچیده میان فراگیران و معلم شکل می گیرد. بخش قابل توجهی از این تعاملات در قالب الگوهای ارتباطی پنهان رخ می دهد که در رویکردهای سنتی پژوهش کمتر قابل مشاهده بوده است. هدف این مقاله تبیین امکان بهره گیری از تحلیل شبکه اجتماعی و روش های مبتنی بر هوش مصنوعی برای شناسایی و تفسیر ساختار تعاملات آموزشی در کلاس درس است. تحلیل شبکه ای می تواند روابط میان فراگیران را به صورت نظام مند ترسیم کرده و موقعیت های ارتباطی مختلف را آشکار سازد، در حالی که ابزارهای هوشمند امکان تحلیل داده های پیچیده آموزشی و کشف الگوهای پنهان در جریان تعاملات را فراهم می کنند. ترکیب این دو رویکرد می تواند دیدگاه تازه ای درباره پویایی های یادگیری ارائه دهد و زمینه ای برای طراحی محیط های آموزشی مشارکتی، متعادل و مبتنی بر شواهد فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تحلیل شبکه اجتماعی ، تعاملات آموزشی ، هوش مصنوعی در آموزش ، ساختار ارتباطی کلاس ، پویایی های یادگیری.