بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری و انگیزش کودکان، نوجوانان و جوانان

تحولات نظام های آموزشی در سال های اخیر، ضرورت فاصله گرفتن از شیوه های سنتی تدریس و حرکت به سوی رویکردهای یادگیرنده محور را بیش از پیش آشکار کرده است. در این میان، روش های تدریس فعال به عنوان راهبردی موثر برای افزایش کیفیت یادگیری و تقویت انگیزش تحصیلی مورد توجه قرار گرفته اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری و انگیزش دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، راهبردهایی مانند یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، حل مسئله و فعالیت های مبتنی بر مشارکت یادگیرندگان بررسی شده و نقش آن ها در شکل گیری یادگیری عمیق تحلیل گردیده است. نتایج نشان می دهد به کارگیری این روش ها علاوه بر ارتقای پیشرفت تحصیلی، با افزایش مشارکت، احساس مسئولیت و خودکارآمدی، انگیزه یادگیری را نیز تقویت می کند. همچنین تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری می تواند زمینه ساز یادگیری پایدار و معنادار در محیط های آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، یادگیری عمیق ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، کیفیت آموزش.