تحلیل ابعاد کاربردی هوش مصنوعی در فردی سازی یادگیری و ارتقای عدالت آموزشی در کلاس های چندپایه

کلاس های چندپایه به عنوان یکی از الگوهای آموزشی رایج در مناطق کم جمعیت، روستایی و کم برخوردار، نقش مهمی در گسترش پوشش تحصیلی و تحقق عدالت آموزشی ایفا می کنند. با این حال، مدیریت هم زمان چند پایه تحصیلی، تفاوت در سطح آمادگی یادگیرندگان، محدودیت زمان معلم و کمبود منابع آموزشی، فرایند یاددهی–یادگیری را در این کلاس ها با چالش های متعددی مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، بهره گیری از هوش مصنوعی می تواند زمینه ای برای فردی سازی یادگیری و بهبود کیفیت آموزش فراهم آورد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی در فردی سازی یادگیری و ارتقای عدالت آموزشی در کلاس های چندپایه انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و کتابخانه ای است. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی از طریق شناسایی تفاوت های فردی، ارائه محتوای متناسب با نیاز و سطح هر دانش آموز، تسهیل ارزشیابی مستمر، و کاهش بخشی از فشار کاری معلم، می تواند به بهبود فرایند آموزش در کلاس های چندپایه کمک کند. همچنین این فناوری، در صورت بهره گیری آگاهانه و هدفمند، ظرفیت آن را دارد که فرصت های یادگیری را برای دانش آموزان مناطق محروم افزایش داده و در جهت ارتقای عدالت آموزشی عمل کند. با وجود این، تحقق چنین ظرفیتی مستلزم توجه به زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی معلمان، بومی سازی ابزارها و رعایت ملاحظات اخلاقی و تربیتی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فردی سازی یادگیری ، عدالت آموزشی ، کلاس های چندپایه.