بررسی رابطه بین هوش معنوی و یادگیری دانش آموزان

در سال های اخیر، توجه به ابعاد مختلف هوش انسان بیش از پیش افزایش یافته است. اگرچه هوش های سنتی مانند هوش هیجانی و شناختی همواره مورد اهمیت بوده اند، اما هوش معنوی به عنوان یک بعد جدید و متمایز از هوش، در حال ظهور و کسب جایگاه ویژه ای است. هوش معنوی به توانایی فرد در درک، استفاده و یکپارچه کردن ارزش ها، معتقدات و اهداف معنوی در زندگی و تصمیم گیری هایش اطلاق می شود. دانش آموزان، به عنوان افراد در حال رشد، نیازمند توسعه ابعاد مختلف هوش خود هستند تا بتوانند به پتانسیل کامل خود دست یابند. یادگیری، فرآیندی پیچیده است که فقط شامل کسب دانش نیست، بلکه شامل درک، کاربرد و ارزش گذاری دانش نیز می شود. در این میان، هوش معنوی می تواند نقش مهمی در تسهیل و بهبود فرآیند یادگیری دانش آموزان ایفا کند. هوش معنوی یا SQ در واقع زمینه ساز تمام باورهای ما است و باعث می شود ما در مورد مساله ای سوال سازی کرده و یا با استفاده از این هوش در زندگی خودمان تغییراتی اعمال می کنیم، همچنین می توانیم به کمک آن بهترین مسیر را انتخاب کرده و زندگی خود را در جهت آن پیش ببریم. روش مطالعه در پژوهش حاضر به صورت کتابخانه ای (مروری) بوده است. برای این منظور از مطالب موجود در مقاله ها و تحقیقات چاپ شده در این زمینه و همچنین مطالب دیجیتالی استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، یادگیری ، عملکرد دانش آموزان.