محافظت از میراث تاریخی در قوانین حقوقی با رویکرد جذب گردشگری

پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه حفاظت از میراث تاریخی در قوانین حقوقی و تبیین نقش آن در جذب گردشگری انجام شده است. اهمیت این موضوع از آن جهت است که میراث تاریخی علاوه بر ارزش های فرهنگی و هویتی، یکی از مهم ترین عوامل توسعه گردشگری و رونق اقتصادی جوامع به شمار می آید. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، اسناد حقوقی، قوانین و مقررات مرتبط با حفاظت از میراث تاریخی و همچنین منابع علمی حوزه گردشگری را مورد بررسی قرار داده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که وجود چارچوب های قانونی مناسب، ثبت و شناسایی آثار تاریخی، نظارت موثر بر حفاظت از بناها و محوطه های تاریخی و اجرای صحیح مقررات حقوقی، نقش بسزایی در حفظ اصالت میراث فرهنگی و افزایش جذابیت مقاصد گردشگری دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که هرچه سازوکارهای حقوقی در حوزه حفاظت از میراث تاریخی کارآمدتر و ضمانت اجراهای قانونی قوی تر باشند، زمینه برای توسعه گردشگری فرهنگی، افزایش حضور گردشگران و بهره برداری پایدار از ظرفیت های تاریخی و فرهنگی کشور فراهم تر خواهد شد. ازاین رو، تقویت قوانین حمایتی و ایجاد هماهنگی میان نهادهای متولی میراث فرهنگی و گردشگری می تواند به عنوان یکی از راهکارهای موثر در حفاظت از میراث تاریخی و توسعه گردشگری پایدار مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

میراث تاریخی ، قوانین حقوقی ، میراث فرهنگی ، گردشگری فرهنگی ، جذب گردشگری ، توسعه پایدار.