تاثیر آموزش بخشش بر انسجام تیمی در ورزش های گروهی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش بخشش بر انسجام تیمی در ورزشکاران ورزش های گروهی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را ورزشکاران رشته های ورزشی گروهی تشکیل دادند که از میان آن ها تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه انسجام تیمی استفاده شد. در ابتدا از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد، سپس گروه آزمایش طی چند جلسه تحت آموزش بخشش قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. پس از پایان دوره آموزشی، از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. داده های به دست آمده با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش بخشش تاثیر معناداری بر افزایش انسجام تیمی ورزشکاران داشته است و میانگین نمرات انسجام تیمی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است. بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش بخشش می تواند به عنوان یک مداخله روان شناختی موثر برای بهبود روابط بین فردی و تقویت انسجام در تیم های ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

: بخشش ، آموزش بخشش ، انسجام تیمی ، ورزش های گروهی ، روان شناسی ورزش