روایت پردازی و عناصر نمایشی در واقعه فتح سمرقند

در این نوشتار، سعی بر این بود که عناصر روایتی و نمایشی سرزمین سمرقند مشخص شود تا دشواری های کتاب تاریخ جهانگشای جوینی که با نثر مصنوع نوشته شده، برطرف گردد. از آن جایی که واقعه سمرقند دارای عناصر روایتی( داستانی) همچون ابتدا، میانه و انتها، کشمکش، گفتگو، تعلیق و دیگر موارد بود، پس این اثر جایگاه تبدیل به روایت و نمایش را داراست. ابتدای داستان این گونه است که سلطان محمد می دانست، چنگیزخان بالاخره به سمرقند نیز چشم خواهد دوخت. لذا سپاه و تجهیزات کافی خود را فراهم می کند و صد و ده هزار نفر را برای محافظت از سمرقند اختصاص می دهد. در ادامه داستان، چنگیزخان نیز با سپاهی عظیم، خود را به شهر سمرقند می رساند. چونکه متوجه می شود قلعه استحکامات فراوانی دارد تا چند روزی به یارانش اجازه جنگ نمی دهد و سپس یمه و سبتای که از فرماندهان او بودند همراه با سی هزار نفر به دنبال سلطان محمد می فرستد و هر کدام از فرماندهان را به جانبی می فرستد تا مناطق نزدیک سمرقند را تصرف کنند. مغولان، همه ترفندهای آن ها را خنثی کردند. چنگیزخان برخی افراد را که زنده مانده بودند با خود به خراسان برد و برخی دیگر را همراه پسران به خوارزم فرستاد و در کل کسی رهایی نیافت و این واقعه در سال ۶۱۸ رخ داد.

کلیدواژه ها:

داستان ، جوینی ، جهانگشای ، سمرقند ، نمایش