تاثیر سبک های فرزندپروری بر تاب آوری و اضطراب دانش آموزان در آموزش آنلاین در موج اول کرونا

در این پژوهش، هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری بر تاب آوری و اضطراب دانش آموزان در زمان آموزش آنلاین در موج اول کرونا بود. روش تحقیق مقطعی و توصیفی-همبستگی انتخاب شد که بر اساس آن، داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شدند. این پرسشنامه شامل ابعادی از سبک های فرزندپروری، تاب آوری و میزان اضطراب دانش آموزان بود و برای اطمینان از صحت نتایج، روایی و پایایی آن ها به تایید رسید. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس در قیامدشت بود که تعداد کل آن ها ۳۲۰ نفر بود، اما از میان آن ها، ۸۰ نفر به صورت تصادفی معیارهای پژوهش انتخاب شدند. روش نمونه گیری تصادفی ساده برای داشتن نمونه ای نماینده به کار گرفته شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آماری توصیفی، شامل جدول فراوانی و درصد، و روش های استنباطی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه، تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سبک های تربیتی مادر و پدر تاثیر معناداری بر میزان تاب آوری و اضطراب دانش آموزان دارند. به ویژه، سبک های تربیتی مقتدرانه با سطح بالای تاب آوری و اضطراب کمتر رابطه مستقیم دارند، در حالی که سبک های مستبد و سهل گیر منفی این رابطه را تقویت می کنند. تحلیل رگرسیون نشان داد که سبک تربیتی پدر حدود ۳۵ درصد و سبک مادر حدود ۲۸ درصد از واریانس متغیرهای تاب آوری و اضطراب را تبیین می نمایند. یافته ها نشان می دهند که خانواده ها نقش مهمی در تنظیم هیجانات و مقاومت دانش آموزان در مواجهه با چالش های آموزش مجازی دارند و توجه به سبک های تربیتی می تواند نقش موثری در کاهش اضطراب و افزایش تاب آوری به دنبال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری ، تاب آوری ، آموزش آنلاین ، کرونا