بررسی میزان پیش بینی تاب آوری و اضطراب در دانش آموزان به واسطه سبک های فرزندپروری
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 83
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IICMO24_023
تاریخ نمایه سازی: 6 تیر 1405
چکیده مقاله:
هدف پژوهش: تاثیر سبک های فرزندپروری رو بر روی دو موضوع مهم یعنی تاب آوری و اضطراب دانش آموزان در دوران آموزش مجازی ویروس کرونا می باشد. هدف اصلی، فهمیدن این بود که چه نوع رفتارهای تربیتی خانواده ها می تواند در مقاومت روحی و میزان اضطراب دانش آموزان نقش داشته باشد، مخصوصا در زمانی که آموزش ها به صورت آنلاین و در محیط خانه انجام می شود. این شناخت کمک می کند که والدین و مربیان بهتر بتوانند راهکارهای حمایتی ارائه دهند و اثر مثبت بر سلامت روان دانش آموزان بگذارند.روش پژوهش: روش کار، یک مطالعه مقطعی و توصیفی-همبستگی بود که به صورت کمی انجام شد. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه ای محقق ساخته استفاده کردیم که شامل چند بخش درباره سبک های تربیتی والدین، میزان تاب آوری و اضطراب دانش آموزان بود. جامعه هدف شامل تمام دانش آموزان مدارس در قیامدشت بود که تعدادشان ۳۲۰ نفر بود. از میان این جمعیت، نمونه ای تصادفی و تصادفی سازی شده انتخاب شد و تعداد شانزده برابر، یعنی ۸۰ نفر، بر اساس معیارهای خاص انتخاب شدند تا نمونه ای قابل اعتماد و نماینده باشد. برای تحلیل داده ها، هم از روش های آماری توصیفی مثل جدول فراوانی و درصد استفاده شد، و هم از آزمون های استنباطی مانند همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه برای فهم عمیق تر روابط بین متغیرها بهره گرفتیم.یافته: یافته های اصلی نشان داد که سبک های تربیتی والدین در هر دو مورد تاثیر معناداری بر سطح تاب آوری و اضطراب دانش آموزان دارند. در واقع، سبک های مقتدرانه یعنی والدینی که هم مهربان و هم قاطع هستند باعث می شوند که دانش آموزان مقاومت بیشتری در مقابل استرس ها نشان دهند و اضطراب کمتری داشته باشند. برعکس، سبک های مستبد و سهل گیر، این رابطه مثبت را تضعیف کرده و سطح اضطراب را افزایش می دهند. تحلیل رگرسیون نشان داد که نقش والدین در این میان خیلی مهم است؛ طوری که سبک تربیتی پدر حدود ۳۵ درصد و سبک تربیتی مادر حدود ۲۸ درصد از تغییرات واریانس در هر دو متغیر تاب آوری و اضطراب را تبیین می کند. یعنی، نقش والدین در شکل دادن به مقاومت روحی و هیجانات دانش آموزان قابل توجه است.نتیجه گیری: خانواده ها نقش کلیدی در تنظیم هیجانات و قدرت مقابله دانش آموزان در مقابل چالش هایی که در محیط آموزش مجازی به وجود می آید، دارند. توجه و اصلاح سبک های تربیتی در خانواده می تواند کمک کند تا اضطراب کاهش یافته و تاب آوری در دانش آموزان افزایش پیدا کند. بنابراین، آموزش والدین در این حوزه و توجه به شیوه های تربیتی مثبت، می تواند آینده سلامت روانی نوجوانان را بهبود بخشد و در مواجهه با بحران ها، جوانان مقاوم تر شوند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حدیثه آذری وند دستجرد
کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه آزاداسلامی پیشوا
مریم فرهادی راد
کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه آزاداسلامی پیشوا
مریم مرادی
دانشجوی کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه آزاداسلامی پیشوا
نازنین قرائی
کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه آزاداسلامی پیشوا