تحلیل راهبرد ایالات متحده آمریکا در قبال رژیم اسرائیل و تاثیر آن بر بحران سوریه، با تمرکز ویژه بر پیامدهای سیاسی و امنیتی آن برای جمهوری اسلامی ایران

راهبرد ایالات متحده در قبال اسرائیل، به عنوان یکی از مستحکم ترین اتحادهای راهبردی در دوره معاصر، نقش بنیادینی در شکل دهی به معادلات امنیتی و سیاسی خاورمیانه ایفا می کند. این مقاله با بهره گیری از نظریه آشوب به عنوان چارچوب نظری، به بررسی تاثیر این راهبرد بر بحران سوریه و پیامدهای سیاسی-امنیتی آن برای جمهوری اسلامی ایران در بازه زمانی ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ می پردازد. یافته های پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای و اسناد راهبردی آمریکا گردآوری شده است، نشان می دهد راهبرد آمریکا در خاورمیانه با هدف حفظ برتری کیفی اسرائیل و با بهره گیری از شکاف های منطقه ای و حمایت از گروه های معارض، زمینه ساز شکل گیری دولت شکننده در سوریه و تداوم و تشدید بحران در این کشور شده است. این راهبرد که با ایجاد محور تهدید عربی-غربی-عبری و عادی سازی مناسبات اعراب با رژیم صهیونیستی همراه بود، در نهایت جمهوری اسلامی ایران را به اتخاذ راهبرد بازدارندگی شبکه ای نامتقارن از طریق تقویت بازیگران محور مقاومت (حزب الله و حماس) سوق داد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که راهبرد انفعالی اوباما در قبال سوریه، فرصت نفوذ بی بدیلی برای ایران فراهم آورد، در حالی که رویکرد ترامپ با تمرکز بر فشار حداکثری و حمایت از اقدامات اسرائیل، ضمن افزایش هزینه های حضور ایران در سوریه، به تثبیت دستاوردهای راهبردی محور مقاومت نیز انجامید.

کلیدواژه ها:

آمریکا ، اسرائیل ، بحران سوریه ، نظریه آشوب ، جمهوری اسلامی ایران