ارزیابی عملکرد فضای سبز شهر یزد بر اساس تحلیل ساختار سیمای سرزمین

روند گسترش شهری منجر به ایجاد الگوهای پیچیده ای از مناطق ساخته شده با تراکم کم وزیاد و تکه تکه شدن چشم انداز های طبیعی شده است. تناسب ترکیب و توزیع فضایی فضاهای سبز و باز به عنوان ساختارهای اکولوژیک شهری می تواند بر فرایندهای آب وهوایی تاثیر مثبت داشته باشد. هدف از این تحقیق بررسی چگونگی وضعیت ترکیب و توزیع فضایی فضاهای سبز شهر یزد است. در این پژوهش برای شناسایی نحوه ترکیب و توزیع پوشش گیاهی از نقشه پوشش اراضی حاصل از تصاویر ماهواره ای لندست ۸-۹ استفاده شده است. با استفاده از متریک های سیمای سرزمین مربوط به شکل، موقعیت فضایی و اندازه، وضعیت ترکیب و توزیع فضایی پوشش سبز در منطقه مورد مطالعه، به صورت کمی مورد تحلیل قرار گرفته است. محاسبه متریک ها بر اساس پهنه های شش ضلعی پنج هکتاری در کلاس فضای سبز در پنج طبقه از کمترین تا بیشترین ارزش انجام شده است وهر متریک به صورت مجزا مورد تحلیل قرار گرفته است . بطور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که فضاهای سبز در شهر یزد به شکل خوشه ای و با توزیع نامنظم پراکنش داشته است. همچنین در بخش هایی از شهر فضای سبز به صورت لکه های ریزدانه با تاثیر لبه زیاد و بی نظم پراکنده هستند. در نتیجه، ترکیب و توزیع فضایی پوشش سبز شهر یزد، شرایط مطلوبی نداشته و در حال حاضر لکه های فضای سبز شهری از وسعت و پیوستگی لازم برای ارائه خدمات اکولوژیکی برخوردار نمی باشد. از این رو، پیشنهاد می شود که برای بهبود وضعیت ترکیب و توزیع فضایی پوشش سبز شهر یزد همچنین ارتقاء عملکردهای اکولوژیکی این لکه ها، شبکه ای از پوشش سبز طراحی و برنامه ریزی شود.

کلیدواژه ها:

متریک سیمای سرزمین ، فضای سبز ، ترکیب و پیکربندی فضایی ، پهنه بندی شش ضلعی ، یزد