معنای وحی در طه/ ۱۱۴: دفاعی از نظریه وحی بیانی برپایه کلام شیعی

یکی از معانی مشکل در فهم آیات قرآن معنای واژه وحی در آیه ۱۱۴ سوره طه است: «ولا تعجل بالقرآن من قبل ان یقضی الیک وحیه». مفسران دیدگاه های متفاوتی درباره معنای آن بازنموده اند. پرسش اصلی این مطالعه این است که معنای واژه وحی در این آیه چیست. درباره رابطه واژه های قرآن و وحی در این آیه دو دیدگاه وجود دارد. یک دیدگاه این است که هردوی آن ها اشاره به یک حقیقت است و آن حقیقت قرآن است. با این فرض، در این آیه می شد ضمیری به جای واژه وحی نشاند. دیدگاه دوم این است که این دو واژه اشاره به دو حقیقت دارند و منظور از واژه وحی در این آیه اشاره به وحی غیرقرآنی است. از این منظر، دو نوع وحی بر پیامبر اکرم(ص) نازل شده است؛ یکی وحی قرآنی که همین آیات قرآن پیش روی ما است؛ و دیگری وحی غیرقرآنی که تفسیر و شرح و توضیح آیات قرآن است، می توانش وحی بیانی هم نامید، و به هم راه آیات قرآن بر پیامبر اکرم(ص) نازل شده است. در این مطالعه هدف آن است که با ارائه مستندات قرآنی و روایی، از این دفاع کنیم که مراد از تعبیر وحی در آیه موردبحث اشاره به وحی غیرقرآنی یا همان وحی بیانی است.

کلیدواژه ها:

وحی بیانی ، وحی قرآنی ، وحی غیرقرآنی ، طه/ ۱۱۴ ، تفسیر شیعی ، سنت نبوی