شرایط، آثار و احکام صدور قرار نظارت قضایی در مرحله تحقیقات مقدماتی در حقوق کیفری ایران و افغانستان

چکیده تحقیقات مقدماتی، حساس ترین مرحله از فرایند کیفری است؛ زیرا نخستین مواجهه متهم با دستگاه عدالت کیفری در این مرحله انجام می شود و اساس پرونده کیفری در همین مرحله شکل می گیرد. لذا توجه به اصول دادرسی عادلانه در این مرحله از اهمیت بسیاری برخوردار است. در دنیای امروزی و در حال حاضر، انتقادات زیادی نسبت به توسل به زندان ها و بازداشت گرایی مطرح شده است. پیشنهاد و طرح جایگزین هایی به مرحله پیش از محاکمه نیز تسری یافته و موجب شده است که نظام های کیفری، به تبعیت از اسناد بین المللی، توسل به قرارهای بازداشت موقت را در مرحله قبل از محاکمه و پیش از ثبوت حکم مجرمیت به حداقل رسانده و در این راستا از نهادهای نظارت محور به عنوان قرارهای تامین کیفری استفاده کنند. از آنجا که اخذ تدابیر احتیاطی و تامین کیفری در اکثر رسیدگی های جزایی امری کاملا ضروری به شمار می آید، یکی از مواردی که در قوانین کیفری ایران و افغانستان پیش بینی شده، تدابیر احتیاطی و قرارهای نظارت قضایی است. در این تحقیق، به روش تحلیلی توصیفی، شرایط و آثار قرار نظارت قضایی پیش از محاکمه به صورت تطبیقی در حقوق ایران و افغانستان مورد بررسی قرار گرفته است. هدف از وضع قرارهای نظارت قضایی، اصلاح و بازپروری متهم و حفظ حقوق بزه دیده و جامعه می باشد که در پژوهش حاضر مواد قانونی کشورهای افغانستان و ایران واکاوی شده است.

کلیدواژه ها:

آثار ، شرایط ، احکام ، قرار نظارت قضایی ، مرحله تحقیقات مقدماتی ، حقوق ، ایران ، افغانستان