نقش مردم سالاری دینی در تقویت گفتمان مقاومت در عصر جهانی شدن

هدف این مقاله بررسی نقش مردم سالاری دینی در تقویت گفتمان مقاومت در عصر جهانی شدن با بهره گیری از نظریه تحلیل گفتمان لاکلا و موف است. مردم سالاری دینی به عنوان یک نظام سیاسی و اجتماعی در جوامع اسلامی، یک استراتژی موثر برای تقویت اراده جمعی و ایجاد شرایط لازم برای تحقق حقوق بنیادین انسان ها و دفاع از استقلال فرهنگی به شمار می آید. این نوع از نظام می تواند بستری برای تقویت هویت دینی و ارزش های فرهنگی باشد و در ضمن، به ترویج عدالت اجتماعی و حقوق بشر از منظر دینی کمک کند. نتایج مطالعه نشان می دهد که گفتمان مردم سالاری دینی می تواند به گفتمان مقاومت اعتبار بخشد و هویت ملی و مذهبی را در برابر غیریت‎سازی‎ها تقویت کند. با تاکید بر ارزش های فرهنگی و دینی جامعه، مردم سالاری دینی می تواند به مشارکت فعال مردم در فرآیندهای سیاسی و اجتماعی یاری رساند و به تقویت هویت جمعی و مقاومت در برابر سلطه های فرهنگی غرب و مقابله با هژمونی فرهنگی استکبار جهانی کمک کند. هم ارزی و تلاقی میان دو گفتمان مردم سالاری دینی و مقاومت، زمینه هایی برای همبستگی اجتماعی و هم‎گرایی، هویت دینی، عدالت اجتماعی، حقوق بشر و مشارکت سیاسی، نشان دهنده نقش تقویت کننده مردم سالاری دینی در پایداری و گسترش گفتمان مقاومت هستند.

کلیدواژه ها:

گفتمان مقاومت ، هویت دینی ، همبستگی ، هژمونی ، مشارکت سیاسی ، استقلال ، مبارزه با استکبار