<span lang="AR-SA">مدل سازی تاب آوری شهری با تاکید بر مخاطرات طبیعی <span lang="AR-SA">مطالعه موردی: شهرستان لنگرود

شهرستان لنگرود با موقعیت جغرافیایی خاص خود، در معرض خطراتی همچون زلزله، سیلاب و ناپایداری های اقلیمی قرار دارد. ساخت وسازهای نامنظم، رشد سریع جمعیت، و ضعف در ساختارهای حکمرانی موجب شده اند تا تاب آوری این منطقه در برابر بحران ها با چالش های جدی روبه رو باشد. نیاز به چارچوبی علمی و چندبعدی برای سنجش و تحلیل وضعیت موجود، از مهم ترین دغدغه های برنامه ریزان شهری است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و تمرکز بر ابعاد پنج گانه تاب آوری شهری، تلاش دارد تا وضعیت شهرستان لنگرود را در برابر مخاطرات طبیعی مورد ارزیابی قرار داده، نقاط ضعف و قوت آن را شناسایی نموده و راهبردهایی اجرایی برای بهبود انسجام ساختاری و ارتقای تاب آوری پیشنهاد کند. تحقیق حاضر از نوع کاربردی و توصیفی–تحلیلی بوده و از ابزارهایی مانند پرسش نامه معتبر، آزمون تی تک نمونه ای، رگرسیون چندگانه و مدل معادلات ساختاری (SEM) بهره برده است. جامعه آماری شامل ۳۸۸ نفر از شهروندان بالای ۱۸ سال بوده که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام گرفت. نتایج نشان دادند که ابعاد نهادی، زیرساختی و برنامه ریزی از سطح نسبتا مناسبی برخوردارند، اما در ابعاد اجتماعی و اقتصادی، شاخص هایی نظیر مشارکت مردمی، آگاهی نسبت به بحران و پایداری معیشتی نیازمند بهبود جدی هستند. همچنین روابط علی میان ابعاد تاب آوری نشان دادند که سیاست گذاری یکپارچه و مشارکتی می تواند به ارتقای وضعیت شهر کمک کند. ارتقای تاب آوری شهری در لنگرود مستلزم تقویت ظرفیت های نهادی، توسعه آموزش های بحران، افزایش شفافیت مدیریتی و طراحی ساختارهایی مشارکت محور است که منجر به توسعه پایدار و ایمنی بلندمدت شهری شوند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، مخاطرات طبیعی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، لنگرود