ارائه مدلی ترکیبی جهت توسعه محصولات دانش بنیان هوا-پایه با استفاده از رویکردهای معمول و چابک

این مقاله به دنبال ارائه یک مدل ترکیبی با استفاده از رویکرد معمول موجود در شرکت و رویکرد چابک جهت توسعه محصولات دانش بنیان هوا-پایه است، چراکه ترکیب روش شناسی معمول و چابک بهترین روش مدیریت برای بسیاری از پروژه ها است. ابتدا به معرفی رویکرد معمول، رویکرد چابک و مقایسه و بیان تفاوت ها دو رویکرد می پردازد، مدل معمول توسعه محصولات دانش بنیان هوا-پایه (مدل Vee و مدل Vee چند گانه) را معرفی می کند و با استفاده از روشهای معروف چابک از قبیل اسکرام و کانبان و تجربه شرکت زیمنس و مدل کوپر در آمریکا، به ارائه مدل جدید ترکیبی معمول و چابک و شرح مدل می پردازد. در ادامه با استفاده خبرگان و ابزار پرسشنامه با استفاده از ۵۰ سوال به بررسی فازهای مدل جدید با استفاده از سنجش ۱۱ فاکتور (عامل) پرداخته و با استفاده از تحلیل عاملی نیازی به حذف فاکتوری از مدل نمی شود. سپس مدل را در ۲ پروژه بکار گرفته و با استفاده ازخبرگان و ابزار پرسشنامه با استفاده از ۴۷ سوال با استفاده از آزمون اندازه های تکراری به مقایسه چابکی دو مدل معمول و مدل ترکیبی می پردازد و در نهایت به این نتیجه می رسد که چابکی سازمانی و چابکی تیمی در مدل معمول و مدل ترکیبی با هم تفاوت معناداری دارند.

کلیدواژه ها:

مدل ترکیبی ، رویکرد معمول ، رویکرد چابک ، اسکرام ، محصولات دانش بنیان هوا-پایه