رضایت تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی در ایران: یک مرور روایتی

مقدمه: رضایت تحصیلی یکی از مفاهیم کلیدی در حوزه آموزش عالی است. این مطالعه مروری روایی با هدف بررسی و تحلیل مقالات منتشر شده در ایران از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ در مورد سطح رضایت تحصیلی، عوامل تعیین کننده آن و پیامدهای آموزشی انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع مروری روایی بوده که مطالعات مرتبط بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ به صورت غیر نظام مند در پایگاه های داده مرتبط جستجو شدند. معیارهای ورود، مطالعاتی بودند که رضایت تحصیلی دانشجویان پزشکی ایران را گزارش می کردند. معیارهای خروج شامل مطالعات با موضوعات غیرمرتبط و مطالعاتی بود که فاقد داده های کمی یا کیفی در مورد رضایت بودند. داده های استخراج شده شامل طراحی مطالعه، حجم نمونه، ابزارهای مورد استفاده، یافته های کلیدی و محیط مطالعه بود. نتایج: از مجموع ۳۲۹ مطالعه، نهایتا ۱۰ مطالعه انتخاب شدند که دانشکده های پزشکی متنوعی را در سراسر ایران پوشش می دادند. سطح رضایت تحصیلی از متوسط تا نسبتا بالا متغیر بود. کیفیت محیط آموزشی، روش های تدریس و تعامل استاد و دانشجو قوی ترین پیش بینی کننده های رضایت بودند. عوامل زمینه ای، از جمله سال تحصیلی و عملکرد تحصیلی نیز بر رضایت تاثیر گذاشتند. یادگیری آنلاین به دلیل تعامل محدود و چالش های زیرساختی با رضایت متوسطی همراه بود. نتیجه گیری: بهبود رضایت تحصیلی نیازمند مداخلات چندوجهی از جمله بهبود محیط های یادگیری بالینی، توانمندسازی اعضای هیئت علمی، گسترش آموزش آنلاین تعاملی و ارائه حمایت روانی و مشاوره تحصیلی است. ابزارهای اندازه گیری استاندارد و مطالعات طولی برای درک بهتر عوامل تعیین کننده رضایت و اطلاع رسانی در سیاست ها و رویه های آموزشی در دانشکده های پزشکی ایران توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Academic Satisfaction ، Medical Students ، Iran ، رضایت تحصیلی ، دانشجویان علوم پزشکی ، ایران