تاثیر تمرینات DNS بر دامنه ی الکترومایوگرافی عضلات Lumbo, Pelvic, Hip Complex ورزشکاران دارای سندرم اختلال حرکتی کمر و پرونیشن پا حین تاسک پله

مقدمه: تاسک پله، یک فعالیت حرکتی رایج روزمره است که می تواند تاثیرات مثبت یا منفی بر کمردرد داشته باشد. وجود سندرم اختلال حرکتی کمر همراه با پرونیشن پا ممکن است الگوی فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی را تغییر دهد. هدف پژوهش حاضر، تعیین تاثیر یک دوره برنامه ی تمرینی ثبات عصبی- عضلانی پویا بر تغییرات دامنه ی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب اندام تحتانی در ورزشکاران دارای سندرم اختلال حرکتی کمر و پرونیشن پا حین تاسک پله بود. روش ها: در این کارآزمایی تصادفی کنترل شده، ۲۸ ورزشکار با میانگین سنی ۱/۳۷±۲۴/۲۶ سال مبتلا به سندرم اختلال حرکتی کمر همراه با پرونیشن پا شرکت داشتند. شرکت کنندگان به دو گروه ۱۴نفری شامل گروه مداخله و گروه کنترل تقسیم شدند. فعالیت الکترومایوگرافی سطحی هشت عضله منتخب اندام تحتانی حین بالا و پایین رفتن از پله ثبت و محاسبه شد. یافته ها: فعالیت الکتریکی عضلات، در اثر عامل «زمان» بر فعالیت الکتریکی عضلات گاستروکنمیوس (۰/۰۳۲ = P)، گلوتئوس مدیوس (۰/۰۰۹ = P) در فاز بالا رفتن از پله و همچنین عضله رکتوس فموریس (۰/۰۰۱ = P) در فاز پایین آمدن از پله، در اثر عامل «گروه»، عضله رکتوس فموریس (۰/۰۰۹ = P) طی پایین آمدن از پله، در اثر تعاملی «زمان*گروه»، سمی تندینوس (۰/۰۰۱ = P) طی بالا رفتن از پله اختلاف معناداری بین دو گروه درمان و کنترل داشت. نتیجه گیری: تمرینات ثبات عصبی- عضلانی پویا ممکن است الگوی فعال سازی برخی عضلات کلیدی اندام تحتانی را در ورزشکاران دارای سندرم اختلال حرکتی کمر همراه با پرونیشن پا حین تاسک پله بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

پرونیشن پا ، کمردرد ، الکترومایوگرافی