بررسی اثر دبی سیال بر عملکرد گرمایی و الکتریکی سامانه آب شیرین کن فوتوولتایی–گرمایی مجهز به ذخیره ساز انرژی هوای فشرده در دو اقلیم ساحلی ایران

در این پژوهش، عملکرد سامانه آبشیرینکن فوتوولتایی–گرمایی مجهز به سیستم ذخیرهسازی انرژی، با تمرکز بر اثر دبی سیال عبوری در دو اقلیم ساحلی بندر بوشهر و بندرلنگه مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور ارزیابی دقت مدل، ابتدا دمای سیال به دست آمده از شبیه سازی با داده های مرجع مقایسه شده و تطابق قابل قبولی مشاهده گردید. سپس اثر دبی سیال عبوری بر توان تولیدی، راندمان گرمایی، دمای سیال و دمای سطح گردآور تحلیل شد. نتایج نشان می دهد افزایش دبی موجب بهبود انتقال گرما، کاهش دمای سطح گردآور و افزایش راندمان گرمایی می شود، هرچند تاثیر آن بر توان بسیار ناچیز است. با افزایش دبی جرمی سیال از kg/h ۰۰۵/۰ تا kg/h ۰۲/۰، راندمان گردآورهای خورشیدی در هر دو شهر حدود ۱۶۱ % افزایش پیدا میکند. همچنین دمای سیال و دمای سطح گردآور با افزایش دبی کاهش قابل توجهی نشان دادند. مقایسه دو اقلیم، بیانگر حساسیت بیشتر بوشهر نسبت به تغییر دبی است. یافته های این مطالعه می تواند در طراحی و بهینه سازی سامانه های خورشیدی هیبریدی در مناطق گرم و مرطوب کشور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

دبی سیال ، دمای سیال ، دمای سطح گردآور ، آبشیرینکن ، انرژی خورشیدی ، تولید پیوسته