ارزیابی تاب آوری اقلیمی وضع موجود محلات شهری (نمونه موردی: محلات منطقه ۱۸ شهر تهران)

هدف: هدف اصلی پژوهش، شناسایی معیارهای کلیدی موثر بر تاب آوری اقلیمی و در نهایت سنجش تاب آوری محلات منطقه ۱۸ شهر تهران بر مبنای این شاخص ها در وضع موجود است. در این پژوهش، منطقه ۱۸ تهران به دلیل موقعیت جغرافیایی و تمرکز فعالیت های صنعتی به عنوان نمونه موردی انتخاب شده و محلات آن به عنوان واحد تحلیل مورد بررسی قرار گرفته اند. روش پژوهش:  روش مورد استفاده به جهت تعیین وضعیت تاب آوری اقلیمی در محلات منطقه ۱۸ شهر تهران، روش مجموع ساده وزنی(SAW) بوده است. برای محاسبه وزن شاخص ها نیز از روش انتروپی شانون استفاده شده است. در تکنیک آنتروپی شانون، وزن هر شاخص براساس میزان پراکندگی در مقادیر هر شاخص تعیین می گردد. در نهایت، با استفاده از روش (SAW) بر مبنای وزن شاخص ها و میزان بدست آمده هر یک از شاخص ها  در هر یک از محلات، وضعیت نهایی محلات منطقه ۱۸ شهر تهران با امتیاز نهایی کسب شده آن ها ارزیابی شد. یافته ها: یافته های حاصل از محاسبات آنتروپی شانون نشان داد که در بین شاخص های مورد ارزیابی، مسیرهای پیاده و دوچرخه، ناسازگاری ابنیه، کیفیت و مقاومت ابنیه، جهت گیری ساختمان ها، کاربری های بزرگ مقیاس ساخته نشده، فرونشست زمین، مناطق صنعتی و تجاری، تعداد قوانین مصوب مرتبط با وقوقع بلایای مرتبط با تغییرات اقلیمی و تعداد سازمان ها و نهادهای متربط با مدیریت بحران وزن بیشتری به خود اختصاص داده اند. بنابراین، این شاخص ها در تعیین تاب آوری اقلیمی محلات منطقه ۱۸ شهر تهران اهمیت بیشتری دارند. نتیجه گیری:  نتایج نشان دهنده این امر بوده است که محلات بهداشت، یافت آباد شمالی، شادآباد و هفده شهریور از وضعیت بهتری نسبت به سایر محلات به لحاظ تاب آوری اقلیمی برخوردار بودند، همچنین محلاتی همچون ولیعصر جنوبی، شمس آباد و فردوس جزو بدترین محلات به لحاظ تاب آوری اقلیمی در منطقه ۱۸ شهر تهران بودند. در نهایت نیز با تجمیع و تحلیل داده های مرتبط با شاخص ها، وضعیت هریک از محلات به صورت مجزا و براساس مطلوبیت و عدم مطلوبیت هر شاخص مشخص شده است.

کلیدواژه ها:

Shannon entropy climate resilience ، resilience ، climate change ، district ۱۸ of Tehran ، آنتروپی شانون ، تاب آوری اقلیمی ، تاب آوری ، تغییرات اقلیمی ، منطقه ۱۸ شهر تهران.