مطالعه تجربی نقش مشوق های پولی بر رابطه کمیت و کیفیت ایده های کسب وکار جدید کارکنان

هدف پژوهش: هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر پاداش های مالی در شکل گیری و ارزیابی ایده های نوآورانه در محیط های کارآفرینانه است. با استناد به فرضیه «توهم پرتگاه خلاقیت» و نظریه «ایده پردازی محدود» مطالعه حاضر به بررسی تعامل میان کمیت و کیفیت ایده های نوین پرداخته و نقش ساختارهای متنوع پاداش در بهبود عملکرد خلاقانه کارکنان را مورد ارزیابی قرار داده است. روش پژوهش: در یک آزمایش تجربی، ۱۶۸ نفر از کارکنان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات در سه مدل پاداش (حداکثری، تصادفی، عدم ارائه پاداش) شرکت کردند. برای تحلیل داده ها، ابتدا آزمون همبستگی اسپیرمن جهت بررسی ارتباط بین کیفیت و کمیت ایده ها به کار گرفته شد و سپس از مدل های ترکیبی افزایشی تعمیم یافته برای سنجش عملکرد کلی ایده پردازی استفاده شد. یافته ها: نتایج حاکی از آن است که پاداش های مالی هم در افزایش تعداد هم در بهبود کیفیت ایده ها تاثیر مثبت داشته اند؛ درحالی که عدم ارائه پاداش منجر به کاهش سطح خلاقیت شده است. همچنین، رابطه میان کمیت و کیفیت ایده ها به صورت منحنی U وارونه ظاهر شد؛ طوری که افزایش تعداد ایده ها تا نقطه ای کیفیت را ارتقا می بخشد و پس از آن شاهد کاهش کیفیت هستیم. پاداش های تصادفی بیشترین تاثیر را در ارتقای اصالت و تازگی و ارزش اقتصادی بالقوه ایده ها نشان دادند. نتیجه: بر این اساس، سازمان ها با اتخاذ طرح های پاداش انعطاف پذیر و هوشمندانه می توانند نوآوری مستمر را تقویت و از کاهش انگیزه و اشباع ذهنی کارکنان جلوگیری کنند.

کلیدواژه ها:

اصطلاح چهار ، ایده کسب وکار جدید ، پاداش های مالی ، خلاقیت کارکنان ، کیفیت و کمیت ایده