مطالعه برساخت کودک آزاری جنسی در سینمای کودک و نوجوان ایران

این مقاله به مطالعه برساخت سینمایی کودک آزاری جنسی می پردازد و به دنبال پاسخ به این سوال است که سینمای کودک و نوجوان چگونه کودک آزاری جنسی را به تصویر می کشد و از این طریق چه دیدگاهی را در مورد آن شکل می دهد؟ در این پژوهش، برساخت سینمایی کودک آزاری جنسی در فیلم های «بدوک»، «دان»، «بچه های نفت»، «دختری با کفش های کتانی»، «من ترانه ۱۵ سال دارم»، «مرثیه برف»، «گیس بریده»، «دختران»، «گنجشکک اشی مشی» و «پدر آن دیگری» با استفاده از نظریه «فرهنگ بصری» میرزوف و روش تحلیل محتوای کیفی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های این پژوهش نشان می دهند، سینمای کودک و نوجوان دربرگیرنده دیدگاهی است که درزمینه رفتارهای تهاجمی، مانند تجاوز و بهره کشی جنسی علیه دختران، تفسیر جنسیت زده و نگاه ساده انگارانه دارد که تثبیت کننده نگاه های محدود و کلیشه ای به موضوع است؛ اما این دیدگاه، درزمینه کودک همسری، باور فرهنگی را به چالش می کشد و قادر است به عاملی برای تغییر در باورهای رایج درزمینه کودک همسری عمل کند.

کلیدواژه ها:

کودک ، کودک آزاری جنسی ، سینمای کودک و نوجوان ، فرهنگ بصری ، بازنمایی