الزامات سیاستی بازی های ویدئویی با تاکید بر فرایند هویت یابی بازیکنان

این مقاله به بررسی نقش بازی های ویدئویی در تاثیرگذاری بر هویت کاربران پرداخته و الزامات سیاستی مرتبط با استفاده از بازی های ویدئویی به عنوان رسانه ای تعاملی را تعیین می کند. در بخش مفهومی، مقاله با ارائه تعاریف نظری رسانه های تعاملی و تحلیل مکانیک، دینامیک و زیبایی شناسی بازی ها، به چارچوب های مفهومی و نظری این رسانه پرداخته است. در این پژوهش از روش کیفی بهره جسته و گردآوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با پانزده نفر از نخبگان حوزه فرهنگ و رسانه انجام گرفته است. برای تحلیل داده ها، از روش تحلیل مضمون بهره گرفته شده تا الگوهای معنایی پنهان در گفتار مشارکت کنندگان استخراج شود. در نهایت، پژوهش به یک چهارچوب تبیینی دست یافته است که در وهله نخست، به تبیین الزامات سیاستی در حوزه بازی های ویدئویی می پردازد. این چارچوب، بستری فراهم می کند برای درک عمیق تر از سازوکارهای فرهنگی، تربیتی و اجتماعی مرتبط با این رسانه نوظهور، و می تواند به سیاست گذاران فرهنگی کمک کند تا مداخلات موثرتر و آینده نگرانه تری در این عرصه طراحی و اجرا کنند. در وهله دوم با اشاره به تاثیرات فرهنگی، هویتی و اجتماعی بازی های ویدئویی، برخی مولفه های فرهنگی ارتباطی مانند فاصله از واقعیت، نقش پذیری، نظام نیازمندی، هدفمندی و تغییر در خودپنداره را مورد تبیین قرار داده است. در نهایت، با تاکید بر اثرگذاری بازی ها بر هویت کاربران، ظرفیت های سیاست گذاری در این عرصه و تاثیرات مثبت و منفی بازی ها بر جنبه های مختلف هویتی موردبررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

بازی های ویدئویی ، رسانه های تعاملی ، هویت ، سیاست گذاری فرهنگی ، ازخودبیگانگی