بررسی پدیدارنگارانه ی مفهوم تربیت اقتصادی از دیدگاه اعضای هیئت علمی دانشگاه کردستان

تربیت اقتصادی تنها انتقال مهارت های مالی نیست، بلکه نوعی آگاهی بخشی انتقادی است برای فهم نسبت انسان با ثروت، کار و مسئولیت در جهان اجتماعی. در این معنا، ما نه صرفا مصرف کننده یا تولیدکننده، بلکه کنشگرانی هستیم که باید بتوانیم از خلال انتخاب های اقتصادی خود، معنا، عدالت و زیست پذیری را در جامعه تقویت کنیم. مطالعه حاضر با هدف واکاوی مفهوم تربیت اقتصادی از منظر اعضای هیئت علمی دانشگاه کردستان انجام شد. با توجه به ماهیت پدیدارشناسانه موضوع و ضرورت فهم عمیق تجربه ها و ادراکات مشارکت کنندگان، پارادایم معرفت شناسی تفسیری و رویکرد کیفی اتخاذ گردید. روش پدیدارنگاری به عنوان راهبرد پژوهش انتخاب شد تا امکان تبیین و استخراج معنای زیسته استادان از این مفهوم فراهم شود. مشارکت کنندگان شامل ۱۵ نفر از استادان دانشکده علوم انسانی دانشگاه کردستان در رشته های مختلف بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و با آن ها مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تحلیل داده ها نشان داد که از منظر استادان دانشگاه، تربیت اقتصادی در دانشگاه با پنج چالش اساسی مواجه است: برنامه درسی منسوخ، فقدان رویکرد فرارشته ای، بی توجهی به اقتصاد رفتاری، نابسندگی آگاهی نسبت به جهانی شدن و کمبود آمادگی شغلی فراگیران. همچنین هفت راهکار برای غلبه بر این چالش ها پیشنهاد شد که شامل: توسعه جامع الابعاد دانشکده ای، ایجاد مکانیسم بازخوردگیری پیوسته، گسترش آموزش های فرارشته ای، نوگرایی در شیوه های تدریس، پایبندی به اصول انسان ساز، تقویت بینش اقتصادی و باور مالی، و ارتقای دسترس پذیری آموزشی بود.

کلیدواژه ها:

چالش های تربیت اقتصادی ، نگرش به تربیت اقتصادی ، دانشگاه ، پدیدارنگاری