دلایل ناپایداری و تک دوره ای بودن حضور زنان در شوراهای شهر ایران مورد مطالعه: استان تهران

شوراهای شهر به منزله بازوی خط مشی گذاری و نظارتی در مقیاس محلی، تبلور مردم سالاری عینی و پل ارتباطی میان شهروندان و حاکمیت در راستای استقرار حکمرانی مطلوب سرزمینی هستند. ناپایداری حضور زنان در پارلمان محلی، یکی از چالش های اساسی در مسیر بالندگی و مشارکت موثر و پایدار سیاسی و اجتماعی آنان است. پژوهش کیفی حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر تک دوره ای بودن حضور زنان در شوراهای شهر ایران با تمرکز بر شوراهای شهر استان تهران و با رویکرد استقرایی انجام گرفت. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۳۴ نفر از خبرگان گردآوری و به روش تحلیل مضمون تحلیل شد. درنهایت عوامل موثر بر تک دوره ای بودن و تزلزل حضور زنان در نهاد شوراها در قالب ۷ مضمون اصلی، ۲۷ مضمون فرعی و ۱۵۹ کد دسته بندی شدند. مضامین اصلی عبارت اند از: موانع ساختاری و نهادی، موانع فرهنگی و نگرش های جنسیتی، محدودیت های دسترسی به منابع مالی و قدرت، ضعف ائتلاف سازی و سازمان دهی سیاسی، ضعف ارتباطی و بازنمایی رسانه ای، محدودیت های فردی و زیست اجتماعی، و چالش های نظام انتخاباتی. براین اساس، پیشنهاد می شود با اصلاح ساختارهای توزیع قدرت و دسترسی به منابع، مقابله با کلیشه های جنسیتی و تقویت فرهنگ پذیرش رهبری زنان، تقویت شبکه های حمایتی و ائتلاف های سیاسی زنان، ارتقای مهارت های ارتباطی و تعامل با شهروندان، تقویت ظرفیت های مدیریتی و تثبیت هویت حرفه ای زنان، کاهش فشارهای نقش های دوگانه از طریق حمایت های فرهنگی و اجتماعی و اصلاح سازوکارهای رقابت انتخاباتی و حمایت نهادی از حضور پایدار زنان، زمینه تعمیق اثرگذاری و افزایش پایداری حضور زنان در سپهر حکمرانی محلی فراهم آید.

کلیدواژه ها:

حکمرانی سرزمینی ، مشارکت سیاسی زنان ، مشارکت نمادین ، ناپایداری در قدرت ، نمایندگی تک دوره ای