اثرات زیرکشندگی حشره کش های آلفاسایپرمترین و تلفیق امامکتین بنزوات با استامی پراید بر فراسنجه های زیستی زنبور پارازیتوئید Encarsia formosa
محل انتشار: فصلنامه تحقیقات آفات گیاهی، دوره: 16، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 105
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IPRJ-16-1_004
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
حشره کش های شیمیایی برای کنترل سفیدبالک گلخانه، Trialeurodes vaporariorum به طور گسترده استفاده می شوندکه ممکن است اثرات زیرکشنده ای بر زنبور پارازیتوئید غالب آن، Encarsia formosa ، داشته باشند. در این مطالعه، اثرات زیرکشنده (LC۲۵) حشره کش های آلفاسایپرمترین و تلفیق امامکتین بنزوات با استامی پراید بر فراسنجه های جمعیتی و تولیدمثلی E. formosa بررسی شد. بررسی های زیرکشندگی با روش فروبردن برگ های گوجه فرنگی حاوی پوره های سن سوم پارازیت شده سفیدبالک گلخانه (مصادف با مرحله شفیرگی زنبور) درون غلظت های زیرکشنده حشره کش ها انجام شد. داده های جدول زندگی بر اساس جدول زندگی دو جنسی سن- مرحله نشوونمایی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین طول عمر حشرات کامل ماده، طول دوره تخم ریزی و باروری به ترتیب مربوط به تیمارهای شاهد (۰/۱۹ ±۵/۱۶ روز، ۰/۲۷±۴/۶۳ روز و ۱/۳۴±۱۷/۹۵تخم) و آلفاسایپرمترین بود (۰/۱۹ ±۲/۲۵ روز، ۰/۱۳±۱/۲۹ روز و ۰/۲۷±۲/۰۰ تخم). همچنین حشرات کامل ماده مربوط به نسل اول (F۱) زنبور پارازیتوئیدکه تحت تاثیر غلظت زیرکشنده آلفاسایپرمترین فرار گرفته بودند، با تاخیر وارد مراحل دوره پیش از تخم ریزی و کل دوره پیش از تخم ریزی بیشتری نسبت به تیمار امامکتین بنزوات+ استامی پراید شدند. نتایج به دست آمده از فراسنجه های رشد جمعیت (R₀، r و λ) نشان داد که کمترین میزان فراسنجههای مذکور مربوط به حشره کش آلفاسایپرمترین (به ترتیب ۰/۲۴±۱/۳۱ نتاج/ماده/روز، ۰۱۰۱/۰ ±۰/۰۱۴۷ بر روز و ۰/۰۱ ±۱/۰۱ بر روز) بود. در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد آلفاسایپرمترین اثرات زیرکشنده شدیدتری بر E. formosa نسبت به امامکتین+ بنزوات داشت که استفاده از آن در برنامه های مدیریت تلفیقی سفیدبالک گلخانه نیازمند احتیاط بیشتری است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نازی رشادت
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
فریبا مهرخو
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
شهرام آرمیده
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
مریم فروزان
مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
