تولید گیاهان عاری از ویروس سیب توسرخ از طریق کشت مریستم و بررسی اثرات پکتین و فلوروگلوسینول بر ازدیاد آن
محل انتشار: فصلنامه بیوتکنولوژی کشاورزی، دوره: 18، شماره: 3
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 92
فایل این مقاله در 28 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOAGK-18-3_002
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
هدف: کشت مریستم یکی از روشهایی است که برای تولید گیاهان عاری از ویروس بهکار می رود. مطالعه حاضر با هدف حذف ویروسهای شایع گیاه سیب توسرخ انجام شد. همچنین به منظور بهبود شاخهزایی و ریشهزایی، تاثیر دو ترکیب پکتین و فلوروگلوسینول مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: ریزنمونههای جوانه جانبی و انتهایی در سه بازه زمانی در تیر، مرداد و شهریور برداشت شدند. استقرار مریستم در غلظتهای مختلف بنزیل آدنین (BA) مورد ارزیابی قرار گرفت. ریزنمونههای حاصل از رشد مریستم به محیط پرآوری MS دارای هورمون BA و GA۳ منتقل شدند. سپس ریزنمونهها به محیط بهینه حاوی پکتین و فلوروگلوسینول به منظور بررسی اثر این دو تیمار بر طول شاخسارهها، تعداد شاخساره و توسعه برگی انتقال یافتند. ریشهزایی از ساقههای طویل شده در مرحله پرآوری در محیط MS½ دارای NAA و IBA انجام شد. برای تایید وضعیت عاری بودن از ویروس، گیاهان باززایی شده از مریستم ها با استفاده از RT-PCR آزمایش شدند. نتایج: نتایج نشان داد ریزنمونه های برداشت شده در نیمه دوم تیرماه در محیطکشت MS با غلظت ۱ میلیگرم بر لیتر BA بیشترین درصد استقرار ( ۶۶/۲۶ درصد) را نشان دادند. محیط MS با غلظت ۱ میلیگرم بر لیتر BA و ۱ میلیگرم بر لیتر GA۳ بهترین محیط برای افزایش طول ساقه بود. بیشترین توسعه برگی در محیط MS با غلظت ۱ میلیگرم بر لیتر BA و بدون GA۳ مشاهده شد. اثر متقابل BA و GA۳ بر تعداد شاخههای فرعی معنیدار بود. اضافه کردن پکتین در مرحله پرآوری باعث افزایش طول ساقه (۴۵ درصد) و افزایش تعداد شاخه (۶/۸۲ درصد) شد. با اضافه کردن فلوروگلوسینول به محیط، طول ساقه (۲۴ درصد) افزایش یافت و تعداد شاخه (۱۳/۳۹ درصد) کاهش یافت. بیشترین درصد ریشه زایی (۳۴ درصد) در محیط کشتMS ½ با تیمار ۱ میلی گرم بر لیتر IBA بعلاوه ی ۵/۰ میلی گرم بر لیتر NAA مشاهده شد. حضور تیمار فلوروگلوسینول باعث کاهش درصد ریشهزایی در کل گیاهان و بالا رفتن میانگین تعداد ریشه در هر گیاه شد. در بررسی های مولکولی با RT-PCR، هیچ باندی دال بر آلوده بودن گیاهان حاصل از کشت مریستم وجود نداشت. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که کشت مریستم ابزاری کارآمد برای تولید گیاهان عاری از ویروس در گیاه سیب توسرخ است. روش RT-PCR از دقت کافی جهت ردیابی ویروس برخوردار بود. با در نظر گرفتن تمام جوانب، استفاده از پکتین و فلوروگلوسینول را میتوان بهعنوان دو ترکیب قابل اعتماد در بهبود شاخهزایی در کشت مریستم مورد استفاده قرار داد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پریسا جنوبی
استاد، گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
زهره شیرخانی
استادیار، گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
مائده نصوحیان
دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :