تشخیص مولکولی و تنوع ژنتیکی پروانه آبی کنار (Tarucus spp.) در استان میسان، جنوب عراق

هدف: پروانه آبی کنار (Tarucus theophrastus) یکی از آفات مهم درختان کنار (Ziziphus) در مناطق گرمسیری به شمار می رود. شناسایی سنتی این حشرات بر اساس ویژگی های مورفولوژیک، به ویژه الگوهای لکه های بال و ساختار اندام های تناسلی، برای تفکیک گونه ها انجام می شود. مطالعه حاضر با هدف انجام تشخیص ژنتیکی دقیق این گونه در استان میسان انجام شد، زیرا وجود گونه های پنهان (Cryptic species) شناسایی مورفولوژیک استاندارد را با دشواری مواجه می سازد.مواد و روش ها: نمونه های پروانه آبی کنار از درختان Ziziphus spp. در مناطق الکحلاء، المیمونه و منطقه الطبار در استان میسان، جنوب عراق جمع آوری شدند. برای تعیین موقعیت جغرافیایی مناطق نمونه برداری و ثبت مکانی ایستگاه های جمع آوری از سیستم موقعیت یاب جهانی (GPS) استفاده شد تا امکان بازگشت دقیق به این مناطق در آینده فراهم گردد. روش تحقیق شامل استخراج DNA و تکثیر ژن سیتوکروم اکسیداز I (COI) با استفاده از آغازگرهای عمومی (LCO۱۴۹۰ و HCO۲۱۹۸) بود. نتایج الکتروفورز ژل وجود باندهای ژنتیکی واضح با اندازه مولکولی حدود ۷۰۰ جفت باز را نشان داد.نتایج: الکتروفورز محصولات واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) باندهای ژنتیکی مشخصی برای ژن COI در اندازه مورد انتظار حدود ۷۰۰ جفت باز نشان داد. نتایج تحلیل توالی ژنی و هم ترازی آن ها با پایگاه جهانی GenBank، تطابق ژنتیکی ۱۰۰% با نمونه مرجع (ON۴۳۶۸۸۶.۱) را آشکار کرد. نمونه های محلی به طور رسمی در بانک اطلاعات DNA ژاپن (DDBJ) تحت شماره های دسترسی LC۹۱۳۵۵۳، LC۹۱۳۵۵۴ و LC۹۱۳۵۵۵ ثبت شدند. همچنین، درخت فیلوژنتیکی طراحی شده با استفاده از روش روش حداکثر احتمال در نرم افزار MEGA۱۱ نزدیکی ژنتیکی کامل میان نمونه های مورد مطالعه و سویه های جهانی ثبت شده را نشان داد.نتیجه گیری: این مطالعه از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا بر اساس دانش ما این پژوهش یکی از نخستین مستندسازی مولکولی و اطلاعاتی این گونه در استان میسان محسوب می شود. همچنین، افزودن سویه های جدید به پایگاه داده ژنتیکی ملی می تواند به بهبود برنامه های کنترل تلفیقی و درک بهتر تنوع ژنتیکی این حشره در عراق کمک کند.

کلیدواژه ها:

استان میسان ، ژن COI ، گونه های رمزآلود ، Tarucus theophrastus