سنتز سبز گرافن با استفاده از عصاره ی برگ مانگرو (Avicennia marina)
محل انتشار: مجله بوم شناسی آبزیان، دوره: 15، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAEJ-15-4_005
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
گرافن، یک لایه ی منفرد از گرافیت و یکی از آلوتروپ های کربن، به دلیل خواص الکتریکی، حرارتی، نوری، و مکانیکی منحصربه فرد به موضوعی بسیار جذاب در تحقیقات مدرن تبدیل شده است. یکی از متداول ترین روش های تولید گرافن، احیای شیمیایی گرافن اکسید است. اگرچه این روش موثر است، اما اغلب با معایب متعددی از جمله استفاده از مواد شیمیایی خطرناک و پیامدهای نامطلوب زیست محیطی همراه است. سنتز سبز گرافن با استفاده از عصاره ی گیاهان خشکی پیشینه ی قابل توجهی دارد، اما پتانسیل منابع دریایی برای این هدف تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده است. در این راستا، گیاهان مانگرو به دلیل سازگاری منحصربه فرد با محیط های سخت و تولید متابولیت های ثانویه ی فعال، اخیرا مورد توجه ویژه ای برای توسعه ی روش های سازگار با محیط زیست قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف سنتز سبز گرافن از طریق احیای گرافن اکسید با استفاده از عصاره ی برگ گیاه حرا (Avicennia marina) انجام شد. در گام اول، گرافن اکسید به روش هامرز اصلاح شده از گرافیت ورقه ای سنتز شد. سپس، فرآیند احیای گرافن اکسید با به کارگیری عصاره ی آبی برگ A. marina ، به عنوان یک عامل کاهنده ی طبیعی، انجام گرفت. در نهایت، محصول به دست آمده با استفاده از تکنیک های طیف سنجی رامان (Raman)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و طیف سنجی مادون قرمز (FTIR) مورد شناسایی و تایید قرار گرفت. نتایج نشان داد که عصاره ی برگ حرا به دلیل وجود ترکیباتی چون پلی فنول ها، عاملی موثر و سبز برای کاهش گرافن اکسید به گرافن است. هم خوانی نتایج طیف سنجی و میکروسکوپی این پژوهش با مطالعات مشابه، صحت و قابلیت اطمینان روش به کاررفته را تایید می کند. براساس نتایج به دست آمده، می توان اظهار داشت که عصاره ی برگ گیاه حرا یک عامل کاهنده و تثبیت کننده ی موثر، مقرون به صرفه و سازگار با محیط زیست برای تولید گرافن در فرآیند سنتز سبز است. این روش، جایگزین امیدوارکننده ای برای روش های شیمیایی متداول ارائه می دهد و پتانسیل بالایی برای توسعه ی فناوری های سبز در سنتز نانومواد دارد. همچنین، این پژوهش گامی مهم در راستای بهره برداری از پتانسیل های کم تر شناخته شده ی اکوسیستم های دریایی مانند مانگروها برای اهداف پیشرفته ی نانوتکنولوژی محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آریا سعادت فرد
دانشگاه هرمزگان
فاطمه صداقت
سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
معروف زارعی
University of Hormozgan
مرتضی یوسف زادی
دانشگاه قم
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
