سازگاری شریان کاروتید مشترک در زنان نخبه والیبالیست و بسکتبالیست بر اساس پردازش تصاویر اولتراسوند

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ورزش مزمن بر ساختار و عملکرد شریان کاروتید در زنان نخبه بسکتبالیست و والیبالیست به عنوان گروه پرخطر و کم خطر (به ترتیب) بر اساس میزان شیوع مرگ ناگهانی بین رشته های ورزشی مختلف با روشی نوین بود.۲۰ بازیکن نخبه زن والیبالیست،۲۰ بسکتبالیست، و۲۰ غیر ورزشکار با میانگین و انحراف استاندارد سن ۴±۲۶ سال، قد ۳.۵±۱۷۴ سانتیمتر، وزن ۴±۶۸ کیلوگرم و حداقل هشت سال سابقه بازی برای گروه ورزشکار به عنوان آزمودنی در این پژوهش شرکت کردند. قطر شریان کاروتید، ضخامت دیواره، تنش کششی و برشی، سرعت جریان خون، کرنش و اتساع پذیری با استفاده از دستگاه اولتراسوند با وضوح بالا و با کمک نرم افزار متلب مورد ارزیابی و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد میانگین قطر شریان کاروتید، ضخامت اینتیما- مدیا، حداکثر سرعت جریان خون در فاز سیستول و حداکثر تنش برشی در گروه بسکتبالیست به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود، اما تفاوت معنی داری بین بسکتبالیست ها و والیبالیست ها و بین گروه والیبالیست و کنترل مشاهده نشد. قد، وزن، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، حداقل تنش برشی، قطر کاروتید در فاز دیاستولیک و سرعت در انتهای فاز دیاستول بین سه گروه تفاوتی نداشت. به نظر می رسد افزایش ضخامت دیواره شریان در بسکتبالیست ها یک پاسخ سیستمیک به ورزش به منظور کنترل تنش کششی و افزایش قطر شریان برای کنترل تنش برشی یک تاثیر موضعی می باشد. سختی شریان کاروتید در گروه بسکتبال کمتر از دو گروه دیگر بود.

کلیدواژه ها:

فعالیت ورزشی ، شریان کاروتید ، سونوگرافی ، بیومکانیک ، ورزشکار