پیش بینی شفقت به خود بر اساس وضعیت روانشناختی، معناداری زندگی و امنیت روانی ادراک شده در بیماران قلبی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی شفقت به خود بر اساس وضعیت روانشناختی، معناداری زندگی و امنیت روانی ادراک شده در بیماران قلبی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران قلبی مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر دزفول در پاییز ۱۴۰۰ (۱۹۴۶ نفر) بود که بر اساس جدول مورگان و به روش نمونه گیری طبقه ای نسبی، ۳۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های شفقت به خود نف (۲۰۰۳)، وضعیت روانشناختی رجایی و همکاران (۱۳۹۰)، معناداری زندگی استیگر و همکاران (۲۰۰۶) و امنیت روانی ادراک شده زارع و امین پور (۱۳۹۰) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۳ و از طریق رگرسیون چندمتغیره و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته های این پژوهش نشان داد که متغیرهای پیش بین (وضعیت روانشناختی، معناداری زندگی و امنیت روانی) در مجموع ۲۳٪ از واریانس شفقت به خود را تبیین می کنند (۰۱/۰کلمات کلیدی: بیماران قلبی، شفقت به خود، معناداری زندگی، امنیت روانی ادراک شده، وضعیت روانشناختی.

کلیدواژه ها:

بیماران قلبی ، شفقت به خود ، معناداری زندگی ، امنیت روانی ادراک شده ، وضعیت روانشناختی